Herkese merhabaaa♥️ Sonunda bize de doğum hikayesi yazmak nasip oldu🙏🏻 Bu hikayeyi okuyan herkes bebeğini sağlıkla kucağına alsın💕
16 şubat cuma günü haftalık rutin kontrolüm için doktoruma gittiğimde 4 cm açılmam olduğunu gördük. Bundan bir önceki kontrolümde de 26 şubat için gün almıştık yani beklediğimiz doğuma daha 10 gün vardı. 38+5 için ayarlamıştık doğumu ben o gün 37+2′ydim. Evet haftam çok iyiydi biliyorum ama o an yine de tedirgin oldum. Hemen doktorumla sıkıntı olup olmayacağına dair konuştum, ciğer geliştiriciye filan gerek var mı diye, kendisi beni çok rahatlattı 37.haftadan sonra yapmıyoruz artık içini rahat tut, bir sıkıntı olursa da emin ellerdesin diyerek beni psikolojik olarak çok rahatlattı. Aynı gün akşam 8de tekrar hastaneye nst için gelmemi ve yemek-su tüketmememi istedi. Çünkü açılma ilerlemiyorsa ertesi sabaha bırakacaktık ameliyatı, fakat ilerliyorsa bu gece alacağız bebeğini dedi.. tabii ben şok :) hiç beklemiyordum kendimi aşırı şartlamışım 10 gün sonraya fakat miniğim bugün tam zamanıdır demiş♥️ kontrolüm gündüz 14.00 gibi oldu ve akşam 20.00 gibi doğumhaneye ebenin yanına çıktım, çoook tatlı bir ebe bana hemen oda açtı ve nstye bağladı. Sancılarım az ama düzenli geliyordu. Doktorumla konuştular ve doğumhaneye geçip çatı muayenesi yapmasını istedi doktorum (gündüz doktorum da yapmıştı) ebe de yaptı ve açılmam 5 cm olmuş. O dakikadan itibaren hem ebe hem de doktorum normal doğum yapmam için adeta bana yalvardılar fakat kararlıydım bu sefer kesin sezaryen istiyordum ve kabul etmedim. Bu arada bu benim 3.doğumum ve ilk ikisi normal doğum olmuştu. Fakat her ne kadar en doğalı ve sağlıklısı bu da olsa, ben de aşırı korku ve kaygı yarattığı için tercih etmedim. Sonra odama geçtim. Eşim hemen eşyaları ve hastane çantamı alıp geldi. Daha sonra annem ve babam da geldiler. Hastane odamı hazırladık, süsledik🥰 Lavaboya geçip makyajımı tazeledim saçımı fönledim vücut simi bile sürdüm😂 tabii siz o kadar abartmayın :) sonra işlemlerim yapıldı, damar yolum filan açıldı. Etrafımdaki tüm hemşireler melek gibiydi, hepsi çok kibar ve sevecendi. Sayelerinde ameliyatıma güle oynaya hazırlandım. Sonra vakit geldi ve ameliyathaneye indik. Annem ve babam çok ağladılar😭 eşimin sesi titriyordu☺️ içeriye girdim, herkes kendini tanıtıyor, hal hatır soruyordu :) o kadar rahatlar ki😅 hemen ardından anestezi doktorum geldi. Sesi masal anlatan insanlar gibi, sakin, güler yüzlü bir adam. Beni öyle rahatlattı ki, süreci anlattı ama ben zaten çok soğukkanlı biriyimdir, bir yerden sonra senin maşallahın var biz sana değil sen bize moral verirsin bu gidişle dedi😂 sonra iğne için masaya oturdum ve ilk denemede oldu. Akabinde bacaklarımda çok hoş bir sıcaklık hissettim ve hemen yatırdılar. Sonra canım doktorum geldi hasbihal ettik😂 derken 3 dk mı ne olmuştu ki şakk diye bana bebeği bir gösterdiler ben şokkk😂 anestezi doktorum hemen yanıbaşımdaydı Allah razı olsun tüm anlarımızın fotoğrafını tek tek çekip bana gönderdi. Ama yani diyorum ki nasıl bu kadar hızlı olabildi.. ne dokunuş hissettim ne çekiştirme.. sadece burada okuduğum hikayelerde sonda olayı beni çok korkutuyordu hatta masaya geçerken sondayı hissetmiycem dimi diye çığırdım yok hayır hissetmiyceksin dediler öyle de oldu (hiç korkmayın yani) sonra miniğim güzel oğlumun sesi bütün ameliyathaneyi kapladı, getirip yanağıma dayadılar😍 ve götürdüler♥️ dikiş esnasında da hiçbir şey hissetmedim hafif sakinleştirici de vermişler tabii çaktırmadan kafam nasıl güzel😂 neyse iş bitti insanlar beni uğurladı filan. Sonra odama çıktım veeee herkes bebişimin başında bekliyordu😍 Allah’ım nasıl güzel nasıl tatlııı♥️ Allah herkese nasip etsin🙏🏻 hemen kucağıma alıp sevdim, ten tene temas yaptık ve hemen emzirdim. Sütüm hemen gelmedi tabii ama sürekli emzirdim bebeğimi🤱🏻 uyuşukluğum geçmeye başlayınca ağrı kesici istedim hemen yaptılar. Ameliyattan yaklaşık 6 saat sonra ayağa kalkıp yürüdüm. Başım filan dönmedi, öyle aman aman bir acı da hissetmedim. Acı değil de ağrı gibiydi daha çok, fakat dayanılmayacak bir şey değil. Yürüyüşümü tamamladım ve sonra da sürekli yürüdüm. Yürüdükçe açılıyorsunuz arkadaşlar. Sonrasını bol su, bol kahve ile geçirdim. Lohusa şerbeti getirdiler onu da içtim. Sonra yavaş yavaş yemek-çorba yedim filan. Gazımı da hemen ertesi sabah çıkardım. Bana göre en zor yanı, yataktan kalkmak ve tekrar geri yatmaktı. Bugün 5.günüm hala daha biraz zorlanıyorum yatıp kalkarken. Ama zamanla tam kapasite çalışacağız yine elbet☺️ şimdi miniğim yanımda, kardeşleriyle birlikte evdeyiz çok şükür👣🙏🏻 Allah isteyen dileyen herkese daha da güzelini nasip etsin💙 Bizim hikayemiz de böyle✨️
Sormak istediklerinizi müsait olduğumda seve seve cevaplayacağım🤌🏻