En az 10 yıldır bir fiil içiyordum, gebeliğimi öğrenince bırakmaya çalıştım, öğrendiğimin ilk haftası 3-4 tane hak vermiştim kendime ama baktım onu aşıyorum. Sonra mide bulantılarım başladı diğer hafta, bir anda iğrendim ve tamamen bıraktım, canımın çekmesini bırakın kokusuna dayanamıyorum, 10 km öteden kokuyu alıyorum. Psikolojim de çok etkili olmuştur, erkek kardeşlerimin yanında bile içmezdim küçükler diye düşündüğümden, sonra dedim ki insan evladına yapmaz, yapamaz, bencillik edemem, hep kendime bunu söyledim. Herkese de normalde ben asla sigarayı bırakmayı istemiyorum diyordum, keyif aldığım bir şey diyordum. Konu evlat olunca böyle oluyormuş demek ki. Siz de kendinizi telkin edin. İleride evladınızın sigara içmesini ister misiniz bunu düşünün. İleride bir hastalığı olursa bu sebeple olacak vicdan azabınızı düşünün anlarsınız. Kendi tiryakiliğimi şöyle bir örnekle kapatayım.(Allah korusun) Son evre kanser akciğer hastası olsam sigara yasak içersen ölürsün deseler yine kaçak şekilde içmeye çalışacak şekilde bağlıydım.