Öncelikle herkese bu yolda güç ve inanç diliyorum. Kendinize güvenin ve güçlü olun. O zaman her şey daha kolay ve güzel oluyor. Bebeğim dönmediği için doktorumla 39. Haftada sezeryan planladık. Çok hareketli bir hamilelik geçirmiş olmama rağmen bebek dönmedi. Yapacak bir şey yok deyip risk almadan doğum sancısı çekmeden sezeryan olmayı mantıklı buldum. Epidural anesteziden korkulacak bir şey olmadığını söylemek istiyorum. Annelerin bu konuyla alakalı çok kaygısı var ben bu kaygılı yazıları hiç okumadım akışına bırakmak istedim. Belden iğne vuruldum bi süre sonra belden aşağısı hissetmedim ama doğumun her anına şahit oldum. Ameliyathanede şakalaştık güldük. Bebek çıkınca ilk halini gördüm. Sonra bağ kurmamız için yanak yanağa da bi süre kaldık. Odaya çıktığımda tabii ki ağrım vardı ama dayanılmayacak seviyede değildi. İlk yürüme çok zor dedi herkes. Evet zor kolay değil ama olmayacak bir şey de değil. Bayılmalar oluyomuş ya da yapamayanlar ben bunları hiç düşünmedim o an. Yapamam demedim. Kaldırıcaz seni dediler olur dedim ve kalktım. Yere bakma dediler bakmadım. Kimsenin kötü hikayesinin sizi etkilemesine izin vermeyin kendinize güvenin sonuç güzel. Bebeğinizi kucağınıza aldığınızda acı kalmıyor diyorlardı gerçekten öyleymiş.