Evet kızlar merhaba ben de bebişimi 14 Şubat Çarşamba günü kucağıma aldım. Çatım dar olduğu için ve bebeğin kafasının büyük olmasından dolayı sezaryen doğuma karar verildi ve tam 39 haftalıkken ameliyata alındım. Sabah 10 da hastaneye yatışım yapıldı ve 12 de ameliyata alındım. Eşimle ve annemle sarılıp ameliyathaneye doğru yola çıktık. Ben hem spinal hem epidural anestezi aldım , ameliyat masasına oturur şekilde durdum ve sırtımdan anestezi uygulandı hiç canım yanmadı acımıyor korkmayın , daha sonra bacaklarıma bir sıcaklık indi ve beni yatırdılar başladılar ameliyata. Sadece dokunuşları hissediyorsunuz acı yok. 5 dk sonra bebeğimin ağlama sesini duydum ve çocuk doktoru muayene etmek üzere onu yan tarafımdaki masaya aldı giydirip omzuma koydular çok büyülü bir andı daha sonra bebeğim babasına gitti. Beni dikmeye başladılar estetik dikiş yapıldı. Bebek çıkarken biraz zorlandım değişik bir baskı oluyor biraz midem bulandı göğsüme ağırlık çöktü ve sonra dişlerime kollarıma bir titreme geldi bu herkeste olmuyormuş. Odaya çıktıktan sonra 2 saat de bu titreme sürdü sonra geçti. Narkozdan olabiliyormuş bazen. Daha sonra kızımı emzirdim. İlk kalkış benim için biraz zordu bacaklarımın uyuşukluğu çok geç geçti yaklaşık 8 saat sonra. Hatta bir ara bi hemşire gelip moralimi bozdu sizden sonra çıkanlar kalkıp yürümeye başladı diye. Ama bacaklarımı hissetmiyorum ve benden kalkıp yürümemi bekliyorlar. Sonra zar zor bacaklarımı aşağıya salladım ve eşimin yardımıyla ayağa kalktım. Ayağa kalktıktan sonra uyuşukluk hissi geçti ve kendim desteksiz yürümeye başladım. Dikişleriniz biraz acımaya başlıyor kalkıp otururken. Bugün 4. Günüm ve artık daha iyiyim bebeğimle kendim ilgilenebiliyorum. Uykusuzluk biraz yoruyor ama onun bir bakışı her şeyi unutturuyor. Yani demem o ki sezaryenden korkmayın önemli olan bebeğinize sağ Salim kavuşmanız her şey gelip geçici. İnşallah sizler de bebeklerinize sağ salim kavuşursunuz 🥰❤️🌸