Kızlar zaten kendimi bildim bileli kaygı bozukluğu olan biriyim, çabuk panik oluyorum ve bu beni fiziksel olarak bile etkiliyor. Bi dönem ilaç kullandım ve çok faydasını gördüm ama tabi hamilelikte ilaç kullanamam ki zaten şükürler olsun kontrolüm altında bu durum. Nerdeyse 26. Haftaya geldim hala her ulturasonda gözümü kapatıyorum bebek iyi mi kalbi atıyor mu gelişimi iyi mi vs diye. Geçen 4 gün geride çıktı ki doktor söyleme tenezzülğnde bile bulunmadı ama beni aldı panik ya ara açılırsa… tetanoz aşısı oldum o kadar gerildim ki tansiyonum 126 oldu normalde çok düşüktür. Ne biliyim bunun gibi bir sürü şey işte. Neden hep her şeyin kötü gideceğini düşünüyorum anlamıyorum. Halbuki Allah vucut hatta tüm evren bu bebeği koruyor şu an. Sizler böyle durumda ne yapıyorsunuz? Böyle şeyleri hissetmek normal mi? Bu stresle nasıl baş edebilirim ?