Hep düşünürdüm acaba bende buraya kendi hikayemi yaza bilecek miyim? Hep bu vardı kafamda ama inshaAllah herşey çok güzeldi..🌺öncelikle bunu söylemek istiyorum çok farklı bi duygu tarif edilemez. sanki senin bebeğin değilmişte başkasının bebeği gibi ama canından çok seviyorsun;) neyse uzatmadan hikayemize geçelim. Herşeyimin ilk gözlerini hayata açtığı gün 38+6 günlük 31.05.22..♥️🥺tek mucizemm
Ben aslında 25 mayısta sezeryan doğum yapacaktım hayrılısı olmadı. 31 mayıs doktor söyledi gel seni ameliyata alalım. kaç gün heyecanla bekledim ama benim için çok uzundu ve baya stresli günlerdi. karnıma ağrılar bile giriyordu.. o kadar çok seviyorum ki, rabbimin en güzel hediyyesi🥺♥️İşte o sayılı güne az kalmıştı.. ben heyecandan kasılıyordum acaba nasıl olacak diye… sabah 8 buçuk gibi uyandım annem, kayınvalidem uyanmışlardı bi tek biz kalmıştık daha sonra lavobo fln derken üstümü giyindim hazırlanıp hemen çıktık.. takside dalıp dalıp uzaklara gidiyordum..ellerimle durmadan oyunuyordum çünkü heyecan stres üzerimde çoktu herkes söylüyordu elimde değildi ki ama şimdi gel onu bana söyle☹️Daha sonra hastaneye yaklaştık işlemleri yaptık röportaj gibi sorular sordular cevaplayıp imzaladım.. tabii ki ablamında gelmesini istiyordum görmek istiyordum son defa hem o bana çok destek oldu sağolsun halada öyle😇çünkü beni artık diğer binaya götüreceklerdi… daha sonra gözyaşım şıp diye geldi işte o an o an ben kendimden gittim yani herkes seni uğurluyor ve bana garip geliyordu sanki kötü bir yere gidiyormuşum gibi….ablamla kucaklaştığımda istemeden gözlerim doldu az kalsın ağlayacaktım. sesimi içden kendime” sen annesin sabr et bekle” diyordum ama nafile olmuyordu içimdeki o heyecanı atamıyordum. O sırada eşim eniştemle konuşuyordu annem ordan” evet götürüyorlar” diye söyledi daha sonra eşim yanıma geldi ben o zamam çok zor tuttum kendimi daha sonra beni almaya geldiler annem fln hepsi arkamdan geliyordu. tabii ben artık çok geçti ağlıyordum daha sonra zor olsa bile gittim. bir bir üzerimdekileri çıkarıp bi poşete bırakmamı istediler bende küpe, yüzük ne varsa hepsini çıkarı verdim. Daha sonra giyinip bi kaç kızlar 1-2 saat fln oturup sohbet ettik. ama ben çok açtım artık duramıyordum en çokta bebeğim tekmeliyordu. daha sonra bizi götürdüler nst’e bağlandım damar yolu açıp, serum taktılar 2 tane ard arda sonra ayağıma o çorabı giydirdiler.. burda tam tamına 1 saat 2 saat uzanmamı istediler artık sabrım kalmamıştı hemde hiç.. daha sonra benim gitmemi istediler ameliyat odasına ordakilerle vedalaşıp gittim..Ameliyat masasına çıkmamı istediler ben ürkerek istemesemde çıktım..parmağıma bişe taktılar ismini bilmiyorum tam olarak. Daha sonra yine serum takıldı 2 tane 2 si bi anda gidiyordu damarlarıma. Ve ben o an heyecandan deliriyordum çok ama çok korkuyordum elimde değildi ki.. sonra anestezci geldi sırtıma bişeyler vurdu biraz geçti iğneyi sapladı tabi ben kendimi kasınca kendini boş bırak dedi bende bi şekilde boş bıraktım kendimi daha sonra ayaklarıma doğru sıcak bişey gitmeye başladı beni uzattılar yatağa fln doktorun gelmesini bekledik. Odada 7-8 hemşire vardı , ve ben aşşırı derecede tirtir titriyordum inanılmaz birşeydi ben sanıyordum doğumdan sonra oluyor “tabii insanlar arasında değişir herkesin bünyesi farklı”;) neyse uzandım hemşirelere o kadar soru soruyorum ki acımıycak değil ki? İyi olcam? Hissetmiycem böyle sorular soruyordum onlarda korkma diyordu tabii burdan basit görünüyor… Doktor geldi tabii ben hissedecek korkusundayım biraz geçti doktor ameliyata başladı gene ben tirtir titriyorum ellerim kendiliğinden titriyor başım fln derken 10 dakika mı yoksa ondan azdı bana doktor
- gülümseyerek” bebeğin ismi ne?” bende "Zeyd"dedim daha sonra bebeğimi gösterdi o an o an çok garip bu duygu sanki cidden onunla doğmuşum gibi hissettim🥺 nasıl ağlıyordu kıyamam.. sonra ben garip oldum hatta beklemezdim bebek doğduktan 1 dk sonra göğüsümden yukarı ağrı oldu nefes alamıyordum ve belim çok garipdi ağlıyordum yalvarıyordum “Çok ağrıyorum yardım edin” diye biraz geçti bi iğne vurdular daha gerisi karanlık….ne zaman kendimden geçmişim haberim yok.. ben gözlerimi açtığımda beni götürüyorlardı ordakı beyfendiye diyorum ’çok ağrıyorum lütfen yardım edin" diye😂😂 oda iyi misin abi der gibi bakıyordu bana ay neyse😂sonra beni odaya getirdiler ama kendimde değildim çok garip sanki kafam gitmişti bi tek onu hatırlıyorum uzandığım yataktan o bürü yatağa bıraktılar beni daha sonra çıktılar gittiler.. hemşire serum taktı geldi gitti baktı bi ihtiyacım oluncada hep düğme vardı yanımda ona basıyorum hemen geliyorlar çok iyi gerçekten. Neyse 1 saat geçti mi bilmiyorum bebeğimi istedim getirdiler ya bir kokusu var hiç böyle
tahmin etmemiştim hamd olsun Rabbime🤲🏻🌸 bebeğim geldi yanıma kucağıma alınca var ya konuşturunca sanki huzurlu oluyor ve gözlerini açıyordu yerim 🥺🥺 demin ağrılarım yoktu şimdi eğilirken ağrıyor sanki yırtılıyor, alev gibi yanıyor
“ yani kimseyi korkutmak istemiyorum herkeste farklı bende böyle oldu diye sizdede öyle olacak diye birşey yok;)" sadece uyarı gibi söyledim😊. şimdide yürüyorum odada ama biraz bazı hareketlerde kötü acıyor öksüremiyorum çok fena bu kısmı.
İnshaAllah 4 ay sonra doğumumu sizlerle paylaşmak isterim🧸🎀
Kızlar bu postu sadece paylaşmak istedim okumak isteyenler için. Ben o zamanlar hastaydım öksürüyordum o yüzden zor oldu hastanede. sonra doktor birşey yazdı içtim geçti ne yapın edin hastalanmayın asla zor oluyor çünkü haliyle yara var. Ama eve gelince ağrılarım gitmişti. Hiç bir şeyden kormayın💪🏻
sadece Allaha doğuma kadar bol bol dua edin.
gerisi kolay inshaAllah😊 hepimize güzel sağlıklı, ağrısız doğumlar diliyorum🥹♥️🌹