Herkese merhaba bu sabah yavrumu kucağıma aldım. Panik ataklı biri olarak son güne kadar genel anestezi istiyordum doktorum spinal yapmakta ısrarcıydı bebeğe geçme ihtimalinden ve genel olarak daha rahat olacağımdan onu yapmak istiyordu. Bir hafta boyunca sürekli korku içindeydim.. panik ataklar geçirdim gün gelene kadar.
Gelelim hikayemize.
Bu sabah saat 8 buçukta hastaneye yatışım yapıldı. Tir tir titriyordum korkudan her önüme gelene korkuyorum diye söyledim hemşire vs 🤭 damar yolumu 3 kez açamadılar bulamadılar kolum elim çok acıdı.. elimin üstüne yaptılar rahat oldu. saat 10 oldu ameliyathaneye indik anestezi doktoru aşırı profesyonel biriydi ekip çok tatlıydı sen istersen genel yapalım ama onun sorunları başka diyerek hepsini anlattı. Bebeğini düşün dediler kısacık sürede bitecek dediler. Genel olursan kesilme acısıyla uyanırsın çocuğunu gözün görmez dediler. Bir cesaret tamam dedim spinale. O an bir metanet geldi eğildim hiç kıpırdamadım batikon sürüyorum suan dedi sonra bitti dedi nasıl yani dedim iğneyi hiç anlamadım şaşırdım bir anda ayaklarım sıcacık oldu çok güzel bir histi o sevdim sanki bacaklarım pamuklar üstünde gibiydi 🤭 kaldırdılar sedyeye yatırdılar sonda takılmış o sıra anlamadım şok oldum doktorum biseyler yapmaya başladı ama ben anlamıyorum yerini bulucam şimdi dedi sadece o sıra ben hala bekliyor sanıyorum ve bir ses geldi yavrum ağlıyordu yanağıma getirdiler öptürdüler götürdüler.. kafamı hiç oynatmadım dümdüz durdum sağa sola çevirmedim ağrı olmasın diye. Dümdüz durdum ameliyata 10 da girdim spinale iknasıydı konuşmasıydı derken 10.40 da çıktım 😅
Onca zamanı kendime zehir etmişim stresten hiç gerek yokmuş spinal ne rahat biseymiş gerçekten hafif sağ omzum ağrıdı kahve içiyorum öyle rahatsız etmiyor yine olsa yine yaparım korkmayın sakın genel anestezi daha zor ağzınızdan kimyasal tadı çıkıyor resmen genelde kaç kez ameliyat oldum zordu 🙏🏻