Artılarıyla ve eksileriyle şeffaf olarak anlatacağım. Öncelikle sezaryen olma sebebim suyumun fazla olmasıydı, doktorum bebeğin kanala su fazlalığından tam olarak yerleşemeyebileceğini ve sezaryene göre normal doğumun daha riskli olabileceğini söyledi bana. Ben zaten her iki doğum türünden de korktuğum için açıkçası sorgusuz kabul ettim. Gelelim o güne panik atağım tuttu stres gerginlik içinde girdim ameliyathaneye. Zaten biraz da soğuk oluyor. Anestezi iğnesi vurulurken kendimi sarstım adam sakin olmamı söyledi kendimi sıka sıka tuttum bu kez. Ama gel gelelim normal damar yolu açılması hatta ondan da hafif sızı hissettim sadece. Sonra karıncalanma hissi ve hiç bir şey hissetmeme geliyor 5 dk sonra kızımın sesi geldi o kadar duygulandım ve gevşedim ki buz gibi oda ısındı birden :) bebeğimi götürene kadar tadını çıkardım ve mutluydum ama panik ataktan kalbim öyle küt küt atıyordu ki kendi kendimi aşırı bir strese soktum. Sonra da odaya çıkarıldım uyuşukluğun geçmesi ve yürü demeleri 4 saati buluyor zaten. Bu süreçlerin hepsi kolay bu arada. Bu panik atak durumuyla kendimi kasmasam zaten ortada korkacak bir şey yoktu. Ama gel gelelim ağrı acı sancı kısmına. 1 şubatta doğum yaptım bu forumda çok şey öğrendim ve ilk iş buraya yazmak istiyordum tüm detayları. Ama inanılmaz derecede acı ağrı hissettim ve hastanede de evde de doğrulamadım yürüyemedim dikişlerim acıdı vs . En çok acıtan da bebeğimle ilgilenememem oldu. Ama gelelim şu son bir kaç güne yavaş yavaş yürümeye başladım ve çocuğumla daha çok ilgilenebiliyorum. İlaçlar olmadan da daha az acı hissediyorum. Yani iyileşiyorum. Sonrası gerçekten zordu benim için ama Şuan iyileştiğimi hissetmek bile yetiyor. Biraz başka insanlara muhtaç oluyorsunuz bu süreçte ama bir iki haftada toparlanılıyor. Bunu bilin. Ve kendinizi gerçekten gereksiz strese sokmayın. Hepinize çiçek gibi doğumlar diliyorum 🌸