Herkese merhaba sonunda doğurdum bende gelelim hikayemin baslangicina gerçi benimki planlı sezeryandi ayın 5 de planlı olarak spinal sezeryan oldum neyse bir gün onceden hafif sancılarım vardı son hazırlıklarimizi o gün tamamladık eksik gedik olmasın diye tekrar kontrol ettik herseyimiz tas tamamdi ama o gece bana sabah inanın hiç kolay olmadı sabaha kadar uyuyamadık benle beraber annem eşim gorumcem sabahladi ve sabah sonunda olmuştu eşim annem ve görümcem ile beraber kızımı teyzesine bıraktıktan sonra hastanenin yolunu tuttuk ama bende bir heyecan bir korku hat safada anlatamam ve hastaneye geldik herkes bebegimin geleceği için çok mutluydu fakat bende bir korku bir heyecan vardi gece 1 den beri açtım hastaneye giriş yapildiktan sonra işlemler yapıldı koluma bileklik taktılar onda bende baslamazmi bir heyecan zaten panik atagm var hiç sormayın damar yolu açıldı kan alındı nsstye bağladılar kalp atışlarına bakıyorlar daha sonra hemşire geldi önlük verdi onu giydim sondayi taktılar ama takarken gerçekten bir tuhaf oldum anlatamam beni tekerlekli sandalyeye bindirip ameliyat haneye doğru götürmeye başladılar ama bende bir heyecan bir korku nefes alamıyorum sanki kalbim duracak ağzıma ne dualar geldiyse okudum saat 9.30 da beni ameliyat haneye aldılar başımda bir sürü kişi hazırlık yapıyorlar iğneler bı taraftan ellerinde başka biseyler var ben sadece boş boş bakıp durdum sonunda masaya oturttular beni birisi boynumu eğdi diğeri boynumdan bastırdı sırtıma bişey sürdüler daha sonra iğneyi vurdular o andan itibaren bacaklarımda bir sıcaklık hissettim hemen yatırdılar beni ellerimi bağladılar üstümü örtü ile kapattılar başımda 3 tane adam ama ben gerçekten çok panikledim benle konuşuyorlar soru soruyorlar bana eğer heyecan falan yapar kalp ritmin değişirse haber et dediler o anda benim midem bulandı başım döndü dedim ben nefes alamıyorum hemen bana sakinleştirici yaptılar ki doktor az kaldı dedi ben daha yeni başlayacaklar sanıyorum meğerse çoktan başlamışlar da bitmiş bebeğimin sesini duydum tosun geldi dedi doktor kuzucugumu yarıdan gördüm o an gözlerimden yaslar döküldü canim yansada umrumda değildi benim haberim yok bı hız bir sallantı baskı var üstümde ama ben asla hissetmedim tabiki umursamıyorum çünkü bebeğimi görmüşüm işlem bitmişti odaya çıktık kapıda annem eşim görümcem hepsi beni bekliyor kocam bir taraftan ağlıyor ellerime sarıldı alnimdan öptü bende onla beraber ağlamaya başladım panik atak olduğum halde ikinci doğumum genede güzel geçti düşündüğüm kadar kötü değilmiş meğerse tabi suanda 2.gunumuz biraz zorluyor zor geçiyor herşeyin bı zorluğu vardır kolay değil canından can gidiyor ama sag saglim kavuştum çocuğuma şükürler olsun kızlar benim doğum hikayem bu kadar rabbim herkese hayırlı doğumlar nasip etsin kolay kolay dogumlariniz olsun sağlıkla kucaginiza alın hakkınızı helal edin görüşmek üzere ☺️