En başından beri hep vajinal doğum istemiştim, ve bu yüzden çok sevdiğim doktorumu sezeryan doğumu desteklediği için 24. Haftamda bırakıp kendime yeni bir doktor bulmuştum 🤗 Herşey iyi gidiyordu fakat 40 +5 de kontrole gittiğimde bebeğim hala gelmek istemediği için bana 41. haftadan sonra hergün dogumhaneye kontrole gelmem gerektiğini söyledi, ve salı gününe kadar olmadığını sali gününe kadar doğum baslamazsa tekrar muayeneye gelmemi istedi.41.hafta geldi ve ne sancim var ne başka bir belirti ben dogumhaneye kontrol için gittiğimde önce acilden kayıt yapıp kağıt imzalatip dogumhaneye öyle çıkmam gerekliymiş… Bu işlemi yaptiktan sonra doğumhanede ultrason nst işlemleri yapildi daha sonra acilmam varmi diye tam 3 kişi 5 kere alltan muayene ettiler cok rahatsız edici bir duygu.. 0 açılma 0 sancı ona rağmen nöbetçi doktor yatışımı verip suni sanci ile doğumumu baslatmak istedi fakat kendi doktorum 42. Ye kadar bekleyelim dedigi icin ben beklemek istediğimi söyledim ve bana bir kagit imzalattilar kendi rizamla çıktığımı olası bir riskli durumda bütün sorumluluğu kabul ediyorum diye, imzaladım ama içim içimi yedi ertesi günü tekrar ayni işlem derken 4 gün ust üste hergün dogumhaneye gidip muayene oldum bu arada hergün sanci cekenleri (18 saat sanci çeken birini acil sezeryana almalarini) vb durumlari göre göre ve alttan muayeneden cok rahatsız olmuş biri olarak normal doğumdan korkmaya başladım. Çevremdeki insanlarında daha doğurmadınmı? Normal doğum diye tutturuyorsun, bebeğine birsey olursa ne yapacaksın? Yada Gününü bekliyordur asla sezeryan olma gibi yorumlari iyice darlamaya başlamıştı.. Salı günü geldi doktoruma gittim devlet hastanesi olduğu için 15 günden erkene randevu alamadim malesef oyüzden kimliğimi verip beni çağırmalarini bekledim ve 1,5 saat kadar bekledim artık hergün hastanede olma stresi, doğum korkusu, bebeğime sağlıklı bir şekilde kavuşma isteği ve endişesi derken ağlamaya başladım sonra doktorun odasinda kendimi toparladim ve doktor benden tekrar alttan muayene olmami istedi acilmam var mi diye, doğumhaneye gittigimde psikolojim okadar bozulmuştu ki ebeye baktiramadim bile doğru düzgün, ebenin de ne var acıyacak birsey yok, böyle yaparsan elim kırılır tarzında konuşması iyice sinirime dokundu ve doktorumu aradığında durumu anlatti, doktorun odasina gittigimde zaten sesim titrek bir şekilde konuştum ve psikolojimin yerle bir olduğunu anladı beni sezeryana yönlendirdi bende o an olur tamam dedim, ama asıl istediğim bumuydu bende bilmiyordum sadece sağlıklı bir şekilde oğluma kavuşmak istiyordum. Çarşamba yatis islemleri için hastaneye gittim perşembe günü yatışım olup sezeryana girecektim. Çarşamba gecesi nişanım geldi.. çok şaşırdım bu bi işaret miydi sezeryan mi olmaliydim normal doğum mu kafam çok karışık ti hastaneye gitsem alttan muayene edeceklerdi bende gitmedim persembe sabahi gittim, bilgilendirme amaçlı hemsireye nişanım geldiğini söyledim, ozaman normal doğumu bekleyelim deselerdi itiraz etmeyecektim, ama kimse birsey demedi bende olayı akışına bıraktim. Sabah 7 de hastaneye geldik odama yerleştim, nezaman gidicem nezaman alacaklar dedigimde bir saat veremedi hemşireler nezaman ameliyathane boşa çıkarsa ozaman dediler.. ben heyecanla beklemeye devam ettim ve o an geldi kıyafetlerini git nst odasina gel dedi hizlica giyindim nst odasina gittim sonda takildi ve sonra tekerlekli sandalye ile ameliyathaneye gittim, hersey okadar hızlı olduki hiç anlayamadım. Ameliyathaneye girdiğimde sedyeye yatırdılar ve herkes cok aşırı kibardi yanimda yatan bir yaşlı teyze vardi ameliyat sırası bekleyen çok tatlı ve konuşkandi sürekli bana sorular sordu ama ben heyecandan çokta konuşamadım teyze ile, heyecandan titremeye başladım hiç ameliyat olmadığım için bu ortami görmek beni biraz korkuttu soğuk bir yerdi ben naptim eyvah dedim bir an, sonra bana benim adimla değilde sezeryan olarka hitap etmeye başladılar 😂 yanımdaki teyze de kalça ameliyatı olacakmış onada kalça diyorlardi 😂 sonra beni ameliyathaneye götürdüler, hemşireler asistanlar hepsi aşırı tatlı ve ilgililerdi sürekli muhabbet ettiler soru sordular, ameliyathaneye girdik doktorum bana spinal mi genelmi diye sordu bende spinal istediğimi söyledim ve oda daha iyi diyr onayladiktan sonra başladı, birisi başımı omzuna koymami ve sıkılıyormus gibi yapmami istedi iğneyi vururken 3. Denemede oldu onlarda cok sabirliydi bende fazla heyecanli, sonra zaten hemen yatırdılar ayaklarimi kaldirmami istediler ama kalkmiyorlardi, başım dönerse midem bulanirsa söyle dediler ve gidişatı anlattilar dokunma veya çekme hissedersin ama aci hissetmessin dedi.. gerçekten de öyle oldu bir cekistirme hissettim, acaba şimdi ne oluyor diye düşünürken bebişim çıkmış bile okadar hızlı oldu ki bana 2 dakika gibi geldi💙👶Sonra hemen bebisimi bana gösterdiler ve o an gerçekten inanılmaz güzel bir an dı.. 10 dakikada doktorum dikislerimi diktı en son dikişi de bir baska kadin yaptı dikerken dakika tuttular ve ilk doğumu güzel dikeyimki iz kalmasin dedigini duydum, müzik açtılar cok rahat güzel eğlenceli bir doğumdu. Ameliyat bittikten sonra uyandırma odasina götürdüler. Üşüyor musun diye sorduklarinda evet deyince süpürge ucu gibi fanli ısıtıcı verdiler çok güzel ısındım onunlada aşağı yukarı yarim saat sonra ise beni odama çıkarttılar. Cok güzel ve keyifli bir doğumdu keske onceden bukadar stres yapipda kendimi üzmeseymişim💙 doğum sonrasi iki tane serum takıldı onlar bittikten sonra yürümeye başladım sonrada birdaha hiç oturmadim zaten dikiş yerimdeki sancidan cok korkuyordum acisina nasil katlanirim diye hic de öyle hayal ettiğim gibi korkunç birsy değilmiş. Sadece ameliyattan iki gün sonra cok felaket bir baş ağrısı başladı ama şükür sadece iki gün sürdü. ( ameliyat esnasında ve sonrasında kafami çok oynatmami ve bol kahve ve cay tüketimemi söylemişlerdi) tabikide yapmadim ama şükür kolay atlattım 🤗 biraz uzun oldu ama boşu boşuna kendimi bukadar sıkıp sıkıntıya girmişim. Oysaki herşey çok güzel ve unutulmaz bir an dı💙👶