Merhaba kızlar. Daha önce yazmıştım bebeğimin suyu fazlaydi 32. Haftada itibaren erken doğum riskim vardı defalarca hastanede yattım. Kronik rahatsızlıklarimdan ( kalça kemiğimde iltihaplı romatizma tutulumu var) doktorlarım normal doğuma en başından beri müsade etmemişti. Normal doğum yapan arkadaşlarımın deformasyon hikayeleri, o sancıyı çekmek zulüm ifadeleri beni sezaryene oldukça motive etmişti. Başka doktorlara da kontrole gittim kendi doktorum bebeği erken alma taraftarıydi gittiğim diğer doktorlar hayır 40′ı bile görür bekleyin dedi. Neyse ki canım doktorumu dinleyip 36. Hafta bitince doğumu planlamisiz. Şimdi süreci tek tek anlatıyorum. Bana hep sezaryeni olumlu anlattılar çıkınca saydım sövdüm hani iyiydi diyen arkadaşlarıma kızdım seni korkutmak isremedik dediler. O yüzden çok hazırlıksız, ne yaşayacağımı bilmeksizin bir sürece girdim daha da hırpalandim bu sebeple tüm çıplaklığıyla anlatmak istiyorum.
Sabah 8 buçuk itibariyle yatisim yapıldı 12 gibi gelip sedyeyle ameliyathaneye götürüldüm orda da bir süre bekledikten sonra sezaryen olacağım yere alındım. Sürecin eeeen kolay anı spinal iğne. Anestezist mükemmeldi bir gram acı yasamadim gerilmedim bitti dediğinde çok mutlu hissediyordum. Beni yatırdılar birkaç saniye içinde ayaklarım uyuştu korkunç bir his asla değil. Daha sonra ellerim bağlandı sürecin nasıl işleyeceğini anlattılar doktorum geldi. Bir şeyler olduğunu hissediyordum ama ne acı ne kötü bir his vardı dokunmalar öyle çok asla hissedilmiyor. Anestezist alnimdan öpüp sakin ol 5 dakika oldu birazdan bebek geliyor dedi 🥰 bebeğin çıkışı o karna bastırma mükemmel rahatlatıcı. Bebegimle ilk temasim yapıldı dikilme işlemi sırasında beni bir anda sıcak bastı sular içinde kaldım terden. Çırpınıp iyi değilim diye debelendigimi hatırlıyorum. Uyutmak istemediler ama bir anda panik oldular. ağzıma oksijen dayiyorlar ama o bile rahatsız ediyor ölüyorum sandım. Vücut reaksiyon gösteriyormus karın açıldığı için. Sonra doktorumun bu ne ya dediğini ve tıbbi bir dille şu işleme başlıyorum, eşine çıkınca söyleyelim spinal etkisi gidecek dediğini duydum. Meğer bebeğin arkasinda benim rahim kist bağlamış doktorum resmen onu kazıdı sonra uyutalim mi diye sordu kararsız kaldığımi görünce sedasyon verdiler uyumuşum. Kalktığımda operasyon hala devam ediyordu ve ben acı çekmeye başlamıştım spinalin etkisi geçmek üzereydi. Çıktığımda eşimin gözlerini kan çanağı gibi ağlarken buldum 🥹 bebeğime nir bir şey oldu sandım meğer içerde 2 saate yakın kalmışım ameliyat bitince haberi olduğu için o 2 saatlik süreçte bana bir sey oldu sanmış. Odaya getirildiğimde eşim ve annemi hastane personeli dışarı çıkardı. Biri karnima olanca kuvvetiyle bastırıyor biri altımdan ilaç sokmaya çalışıyor evirip çevirip giydirmeye çalışıyorlar yapmayın diye bağırıyordum ama dikiş acısından sesim çıkmıyordu. Bir kaç saat sonra sondan çıktı uyusukken takılmıştı, çıkarırken de çok kolaydı acıyı geçtim rahatlama hissi geliyor. Ama benim ameliyat dikisime diren takılmıştı o beni inanılmaz rahatsız etti. Karnıma belki 5 kere bastırdilar yetmedi kum torbası kondu o kadar hırpalandim ki hasta bezi takılırken vs. Yürütmeye geldiklerinde nolur beni artık mahvetmeyin Allah’tan korkun diye sesimin kesildiğini hatırlıyorum bir kaç adım anca atabildim. Beni oturttular eşim ve annem geri yatırırken beceremedi dikislerimi gerdi. Orda cinnet gecirip saçlarımı yoldudugumu hatırlıyorum. Sonraki yürümemde ilk idrara çıkış da zordu. Karında yanma, acı, gerginlik her şey vardı. Çok ağladım çok perişan oldum. Bu sabah diren çıktı ameliyat yaramın içine 1 metre hortum sallamislar o çıkınca biraz rahatladım ( acıyı geçtim tiksiniyordum ondan ) sonraki yurumeler aşama aşama daha kolay. Dün doğum yaptım bugün kendim yürüyorum oturma ,kalkma, yatma desteksiz olmuyor . Ne yazık ki gaz çıkarıp büyük tuvaletimi yapamadim yarın da olmazsa lavman yapıp taburcu edecekler. Umarım herkesin doğumu çok kolay geçer ben mahvoldum ama bebeğim dünyanın en güzel şeyi bir daha çek derseler çeker miyim kesinlikle 🥹 benim ağrı eşiğim de normalde kuvvetlidir 1 gün çekiyorsunuz orası ayrı ama bana 1 yıl gibi geldi. Amacım korkutmak asla değil psikolojik olarak her şeye hazirlikli olmanız