Herkese merhabalar güzel anneler🌸 Buraya doğum sürecimi yazmak şükür bana da nasip oldu. Baştan söyleyeyim öyle muhteşem pozitiflikte değil ama inanılmaz bir doğumdu benim için.
Doğum için haftalarca her şeyi yaptım. Hurma, ahududu yaprağı çayı, adaçayı, platesler, yürüyüşler, merdiven inip çıkma… Ne sancım ne açıklığım vardı. Nişanım da gelmedi.41+5′te son kontrol için doktoruma gittik. Artık kontrole gerek kalmadığını beni hastaneye yönlendireceğini söyledi doğumu başlatmaları için. Yurtdışında yaşadığım için kontroller ve doğum farklı yerde oluyor. Ertesi gün sabah 8′de hastaneye gittik. Belirli aralıklarla hap verdiler sancılarımın başlaması için. O gün akşama kadar bekledik. Çok az sancılar başladı. En son yine hap verdiler ve sancılar düzenli olmazsa yarın sabah vajinal bir jel yapacaklarını söyledi ebeler. Gece sancılarım biraz arttı ama asla düzenli değildi. Ertesi gün sabahtan yine açıklık kontrolü yapıldı ve jel uygulandı. Sancılarım asla düzenli olmuyordu. Öğleye kadar bekledik yine bir şey yok. Bu süreçte sancılar beni zorlamaya başladı. Artık arada sırada ağlıyordum ağrılardan. Açıklık hala 1 cm’di :( öğleden sonra tekrar jel uygulayıp yine doğum başlamazsa ertesi gün doktorun karar vereceğini söyledi ebeler. Yani sezeryan kararı verilecekti doğum olmazsa. İkinci jelden sonra sancılar dayanılmaz oldu. Eşim yanımdaydı neredeyse parmaklarını kıracaktım. Ama açıklık hala 1 cm dediler. Ümidimizi yitirdik dedik artık olmaz sezeryana alırlar yarın. Bu sırada tabi sancılar düzensiz ama benim için dayanılmaz bir hal aldı. Plates topumda hareket edip sancıları azaltmaya çalıştım. Bir ara bebeğin hareketlerini de hissetmedim çok korktum. Nst’ye bağladılar tekrar her şey yolunda diyip yarını bekleyin dedi ebe. Ben epidüral istedim tekrar açıklık kontrolü yapıldı. 3 cm olmuş yapabiliriz diyip doktoru aradılar. Aradan 2 dakika bile geçmedi sancılarım o kadar arttı ki artık yatağı yumrukluyordum. Ebe dedi ki bir anda bu sancı normal değil tekrar açıklık kontrol edeyim. Bir baktık ki tam açıklık olmuş doğum başlamış dediler. Ama suyum hala gelmemişti. Doktoru aradı ebe o sırada suyum da geldi. Yani toplamda açıklığımın 3 cm’den 10 cm çıkması ve suyumun gelmesi 3 dakika içinde oldu. Ve ben sancılara dayanamaz oldum, neredeyse bayılacaktım. 2 gün boyunca ne yemek yemiştim ne su içmiştim. Yediğim içtiğim her şeyi kusuyordum. Yatağı çatala bile çeviremediler. Doktor geldi. Sancılar geldikçe ıkınmamı söylediler. Ama ben çok halsizdim. Bu kısımlar çok zorlayıcıydı ayrıntılı yazmayacağım kimsenin kötü etkilenmesini istemem. Herhalde 30 kere falan ıkınmışımdır…. Bebeğin kafası çıktıktan sonra büyük bir rahatlama geldi. Gerçekten en zor kısmı kafasının çıkması. Doktor ve ebe biraz dinlenebilirsin dediler. Bu sırada eşim biraz su içirdi bana. Dinlendikten sonra tekrar ıkınmaya devam ettim. Perşembe sabah 8′de başlayan serüvenimiz 19 Ocak cuma 16:39′da nazlı prensesimin kollarıma verilmesiyle son buldu🥰 Çok fazla iç ve dış dikişim oldu ( sanırım 20den fazla bana sayı söylemediler) Meğerse benim kız tosuncukmuş. Tam 4 kilo doğdu😂 Doktor da ebe de şok oldu. İlk doğumda 4 kilo doğumu herkes yapamaz sen çok güçlüsün dediler bana. Dikişlerden sonra odaya geçtik kızım da ben de iyiydik şükür.
Zorlu bir süreçti. Doğumla ilgili vereceğim tavsiyeler şunlar olur:
1) Zihninizde her şeyi kolaylaştırın. Çok dua ettim. Allahım zorlaştırma kolaylaştır diye sürekli içimden dua ettim. Her zaman normal doğum istiyordum çünkü.
2) Gücünüz yerinde olsun. Bana serum falan vermediler bişey de yiyemedim. Tecrübesizliğe geldi bence. O kadar aç olmasam ıkınmaları daha kolay yapardım.
3) Doğumda zor olan sancılar. Doğum anı ve ıkınma en kolayı. Nefes tekniklerini öğrenin. Ben korkudan yapamadım önce. Sonra ebe beni sakinleştirip nasıl ıkınmam gerektiğini söyledi. Ondan sonra daha kolay oldu doğum. Ve en kortuğum yırtılma olursa hisseder miyim diyordum valla hiç hissetmedim😂 hatta doğumdan sonra ben ayaklanıyordum hemen doktor dedi ki daha dikişler atılacak. Aaaaa diye şaşırdım😅
Normal doğumdan korkan herkese şunu söylemek istiyorum. Evet o an çok zor ama inanın sonrası çok kolay oluyor. Hemen normal hayata dönüyorsunuz. Ben ertesi gün sancılarımı bile unuttum. Bebeğimi kucağıma aldığım anda zaten her şey uçup gitmişti bile🥰 Biz çok güçlüyüz, yapabiliriz inanın💜