Civciv53 hiiiç korkma, 22+3 te geçen yıl meleğimi kaybettim aynı sebeple. Rahmim açılmış ve farketmedim, geç kalındığı için dikiş atamadılar ölü doğum yaptım. Ardından tüp bebeğe başladık ve şükürler olsun kısmet oldu. Herşey yolunda gidiyor, asla önlem amaçlı bile dikişe gerek yok diyorken doktorlar 25+2 de rutin bi kontrolüm vardı gittim ve acil ameliyata alındım serklaj için. 1,8 mm lik bir kısım kalmış sadece kızımı tutan. O yüzden hemen dikiş atıldı. Şükürler olsun ki o gün o randevum varmış. Yoksa bilmeyip evde daha çok açılmasına sebep olacaktık.
Gönlünü ferah tut, asla korkma.
Düşünsene bu yolun sabrın sonundaki mucizeyi…
Şimdi 6 günümüz kaldı, haftaya tam 38+0 da doğumum olacak 1 şubatta.
Korkudan fln değil de o heyecan ve duygudan bayılmam umarım diye dua ediyorum.
Spinal anestezi istedim, sesini duyayım, yüzünü göreyim, ellerine dokunayım ve missss kokusunu içime çekeyim istiyorum dedim doktoruma ve tamam dedi anlaştık :)