Merhaba kızlar. Size doğumumu anlatmak istiyorum. Ben Hatay’da yaşıyordum 6 Şubat depreminde dogumuma az bı sure kalmıştı. Deprem günü evimi kaybettigim için Adana’ya geldim. Acilen bir doktor bulup muayeneye gttim korkudan bebeğime birşey olmuş müdür diye korkuyordum da. Şükür ki birseyi yoktu. Doktorum 2 3 gün arayla çağırıyordu. Artık sancıyi bekliyorduk. 13subat günü biraz üşümüştüm kasik bölgemde hafiften adet sancisina benzeyen bı sancı baslamisti ben usutmeden diye düşünüyordum hep. Sonra baktim sürekli değil ara ara giriyor sancı bende dk tutayim dedim. 35 40, dk da bir oluyordu geçiyordu. Vakit geçtikçe sancı araligi 20 25 dk ya düştü. Her sancı geldiginfe ben geliyorum diyordu zaten ve ben yan dönüp ikiniyodum birinden duymustim bunu ve denemeyle bişey kaybetmem diyerek yapmaya devam ettim. Saat ilerledikçe sancı artmaya ve uzamaya başladı. Ben uyuklayip birden sancıyla irkilip sanciylabas etmeye çalışıyordum. Sabah 6 gibi ben artık dayanamicak hale gelmiştim. Hastaenye gtmeye karar verdik saat 7ye geldilginde ben hastanede nst ye bağlanmıştım. Hemşire sancimin dedigim kadar cok olmadigini söyledi
Bende var ama ben çok hissediyorum dedim. Hemşire bir de alttan kontrol edeyim dedi ve baktiktam sonra hmm evet varmış ddi. Kaç cm olmuş dedim 6 7 cm acilma var dedi. Sonra doktorum geldi. Sanciyi az hssettimden ikinamadigi o yüzden biraz suni samci verdigimi soyledi. Sonra sanci vurduğunda ikinmami söyledi ama gücüm yetmiyordu. Eşim de yanımda olsun diye odada doğum yaptırmaya çalıştı ama yapamıyorum. Doktor en son dogumhaneye gidiyoruz burda olmayacak ddi. 9 a 5 vardı dogumhanedeydik. Derin bi ıkınma yaptim olmadı. Doktorum eğer güçlü bı ıkınma yapabilirsem bebeğimi kucağıma alabileceğimi söyledi ve ikinci en uzun ikinmami gerçekleştirdim. Oğlum doğdu. Tüm sancı bitti tamen hepsi geçti. Sanciyi evde yasayabildiginiz kadar yasayin. Hastanede vekmeyense evde çekmek çok daha iyi oluyor emin olabilirsiniz. Kendinize iyi bakın