Merhaba hanımlar, bu postu girebilmek için doğumun üzerinden 10 gün geçmesini bekledim çünkü kendimi daha yeni yeni iyi hissediyorum.. 4 Ocak sabahı planlı sezaryen için hastaneye gidecektim fakat benim oğlanlar 7 saat daha beklemeyip gece 1 gibi sularını patlattılar :) Doğum tarihleri değişmedi ama saatleri değişmiş oldu kuzularım yükselen burcunu kendileri belirledi yani… Suyumun geldiğini anlamam sanıyordum ama öyle bir şey değilmiş hastanede bile sıcak sıcak hala akmaya devam ediyordu, doğum öncesinde yaşadığım tek olumsuz durum acil olarak gittiğim için sondayı uyuşturmadan taktılar ve canım acıdı maalesef o acı benim doğuma korku ile girmeme sebep oldu ama doğum süreci, spinal iğnesi vs asla korktuğum gibi olmadı hatta en pamuk en güzel kısım ameliyathane diyebilirim 🥰 Pamuklarımı kokladığım öptüğüm an dünyalara bedeldi.
Peki ya doğum sonrası? Herkes ilk ayağa kalkmadan sonra her seyin daha iyiye gideceğini ve en zor kısmın bu olduğunu söylemişti fakat yalanmış… Özellikle ikiz hamileliklerde o kısım farklı oluyormuş bunu öğrendim. Her ayağa kalkmamda dikişlerimin acısını unutmama sebep olan bi nefes sorunu yaşadım baya nefesim kesiliyordu, 1 hafta boyunca bu sorunu yaşadım yani bir de lohusalık, bebeklere yetemediğini düşünme vs eklenince ciddi anlamda zorluydu benim için neyse ki şimdi bunları anlatabilecek güce ve iyiliğe sahibim.
Rabbim hepinizin evlatlarını sağlıkla kucağına almayı nasip etsin 🙏🏻 Sormak istediğiniz şeyler varsa ikizlerden fırsat buldukça cevaplarım 😇