gece duş alıp 3:20 gibi uyudum. Sancılarla beraber saat 4 buçuk gibi yataktan kalktım lavaboya gittim sancım geçmeyince takip etmeye karar verdim. sancılar beş dakika arayla vurmaya başladı kasılmalar oluyor ama kimisi sancısız kasılma oluyordu iki saat boyunca böyle devam etti. gündüz zaten doktor randevum vardı biraz erkenden gideriz diye durumu doktoruma mesaj atıp, eşimi uyandırdım. doktor hastaneye geçin diye dönüş yaptı. sabah namazını kılıp yavaştan hazırlandık 9 gibi hastanede olduk. açıklık kontrolü yapıldı 1 cm açılmam vardı nst de de sancılarım düzensizdi geri eve gönderirler diye düşünürken yatış yapmamı söyledi doktorum. açıklık kontrolünden sonra pembemsi lekelenmem oldu ondan sonraki sancılarım daha yoğun hissedilir oldu. biz işlemleri vs yaptıktan sonra saat 10 da sancı odasına alındım önlük giydirip pilates topuyla kalçayla sekiz çizme hareketini yapmamı istediler. sancı gelince de üzerinde zıplamamı istediler söylediklerini aynen yaptım. lavman yapıp bağırsakları boşalttılar, verdikleri hareketlere devam ettim. tekrar nst ye bağlanıp sancılarıma baktılar artık beş dakika da bir e düşmüştü ve evde çektiğim sancılar da neymiş dedim ama gebe eğitimi seminerlerinden öğrendiklerimi uyguladım burundan nefes al ağızdan ver taktiği sancı anında çok işe yaradı. başka şeyler düşünmeye çalıştım. açıklık kontrol edilince 4-5 cm açıklığa ulaştığımı söylediler. saat 12 gibi kendi odama alınıp orada devam ettim kırk dakika boyunca çok şiddetli sancılar çektim pilates topu üzerinde zıplamaya devam ettim, yanımda kayınvalidem vardı belime masaj yaptı ben zıplarken çok rahatlattı, sancı anında çok bağırmanın güç israfı olduğuna kanaat getirdim sessizce sadece nefes alıp vermekle o süreyi geçirdim. tekrar kontrole geldiklerinde tam açıklığa yani 10 cm e ulaştığımı söylediler suyumu da patlattılar. yavrum kakasını yapmış birazcık hemen apar topar doğumhaneye alındım. bebeğimin nabzı düşmeye başlamıştı bana da bi yandan hava taktılar (bu arada imza aldılar kayınvalidem den her an sezaryen olabilir diye eşim eşyalarımızı almaya eve gitmişti bişeyden haberi yok bitanemin) çatala aldıklarında doktorumun suratı biraz endişeliydi ama ben ona hiç takılmadım sadece bebeğime kavuşmaya odaklandım. bana ağrın gelince nefesini tut ve sadece ıkın dediler. söylediklerini aynen yaptım bir iki derken üçüncü ıkınmamda inanılmaz derecede bir rahatlama hissi geldi sıcacık içimden bir şeyler çıktı bebeğimdi beni bu denli rahatlatan… hamdolsun şükrolsun sözleriyle bebeğimi kucağıma göğsüme koydular bakıştık koklaştık sıcacıktı o soğuk doğumhanede beni ısıtan tek şey yavrumun kendisi ve bana bakan çipil çipil gözleriydi 🥹 bir süre bekledikten sonra göbek bağını kestiler çocuk doktoru bebeğimi alıp içeri götürdü hazırlamak için. o sırada bebeğimin eşini tekrar bi ıkınmamla çıkardılar orda da çok rahatladım. allahım sen beni rahatlatan bu insanlardan razı ol diye dualar ettim. üç tane dikişim oldu zaten uyuşturdular hiçbir şey hissetmedim sadece çok susamıştım hasta bakıcı gelip kendi elleriyle bana su içirdi dikişim yapılırken, sonra beni temizleyip pijamalarımı giydirip sonra da kendi odama aldılar. yavruma bebeğime kavuştum minicik bir şeydi oyuncak bebek gibiydi dünyanın en güzel duygusuydu bu yaşadığım. şoklar içinde bir doğum gerçekleştirdim hala inanamıyorum muayene olup dönerim diye gittiğim hastanede bebeğime kavuşmuştum. ben ilk dört ay kusmaktan gözleri fırlayan ve erken doğum riski olduğu için 20. haftadan beri sürekli yatan bir hamileydim, dokuz ay benim için çok çok zor geçti anlatılmaz yaşanır cinsten. ama hamdolsun doğumum da bir o kadar kolaydı neyseki. herkese bu kolaylıkta doğumlar diliyorum çekilen onca acılar çileler minik parmakları, burunları görünce unutuluyor gerçekten tek bildiğim ve önereceğim budur kavuşma anınızı düşünün, kendinizi öyle rahatlatın. kendi bedeninize güvenin o en doğrusunu en doğalını gerçekleştiriyor 💜