Kızlar merhaba, Cuma günü 5 Ocakta ikinci sezeryanımı oldum. Birincisi çok sancılı çok zordu. Pandemi zamanına tam yasakların olduğu döneme denk gelmişti. Hastanede ne doğru düzgün serum, ne de ağrı kesici yaptılar. İkinci günü de sabahtan hemen çıkarmışlardı. Şimdiki öyle olmadı. Hastane çok ilgilendi. Durmadan ağrı kesici yaptılar. Pazar 3 gibi çıkış yaptık. Daha az ağrım oldu.Şu an evde annemleyim. Annem cuma günü eve dönecek. Biz İstanbul’da oturuyoruz annemle.Kardeşim Çanakkale’de oturuyor. Pazartesi günü kardeşim doğum yapacak annem oraya gidecek. İlk çocuğumda annem bende 40 gün kalmıştı. Şimdi çok az 7 gün kalmış oluyor. Her ne kadar daha hafif geçmiş olsa da bu seferki yine de hala dikiş yerlerimde ağrı oluyor. Annem gittikten sonra nasıl idare edeceğim diye düşünüyorum. Acaba yapabilir miyim bilmiyorum. Kafam çok karışık. Oğlum da az da olsa kıskançlık yapıyor. Beşiğin içine atlamaya çalışıyor. Gidip beşiği sallıyor. 4 ay sonra 4 yaşına girecek ama huyu değişti çocuğun bir anda. Kardeşinin kafasını sevmeye çalışıyor bir yandan hoyrat davranıyor. Bana kızıyor tekme atıyor ısırmaya çalışıyor. Hiç böyle şeyler yapmazdı. Siz nasıl toparladınız? Sezeryan olduktan sonra tek başına kalıp idare edenler de olmuş. Ne zaman evimi rahatça süpürüp rahatça yemeğini yaparım. Nasıl geçecek bu zaman. Bebek de altını alırken deli gibi ağlıyor. Emziriyorum yatırıyorum uyanıyor. Çok karışık kafamda her şey. Bir yandan sevinçli bir yandan çok duygusalım. Benim gibi olup da bu süreci kolay atlatanlar var mı? Ne zamana dikişlerimin acısı daha da azalır?