Ben doğumdan önce sürekli pozitif hikayeler okuyup kendimi motive etmeye çalışıyordum. Şimdi de kendi hikayemi yazıp doğumdan korkan anneleri bi nebze rahatlatmak istedim. ☺️ sezeryanım planlıydı zaten. Sabah hastaneye geldik yatışım yapıldı. Daha sonra beni odada hazırladılar ameliyat saati gelince de ameliyathaneye indirdiler. Spinal iğnesi aynı kan alma şeklindeydi acı falan hissetmedim. İğneden korkan biri değilseniz çok rahat geçiyo o aşama. Sonra birden ayaklarım uyuştu sıcaklık hissettim. Benimde aklıma takılan konulardan biriydi ayağım uyuşur mu genel anesteziye alırlar mı diye ama hemen uyuşuyor. Hangi ara ameliyata başladılar anlamadım bile 2 dk falan oldu sanki direk bebeğimin sesini duydum. Tabi ilk başta ve dikiş atılırken tansiyonum düştü ve midem bulantım oldu biraz benim için en zor aşama o oldu. Ama ben normalde de tansiyonu düşük biriyim sanırım bende o yüzden öyle oldu. Onda da zaten sakinleştirici veriyolar kendinizi daha iyi hissediyorsunuz. Ameliyattan 2 3 saat sonra ayaklarımı ve ağrımı yavaş yavaş hissetmeye başladım. Ağrı kesici iğne yapıyolar ağrınız başladığında. Şimdi 2. Günümdeyim ağrım yok normale döndüm. Kendimi boşuna korkutmuşum yine olsa yine spinal yapardım. Ben genel anestezi isteyen bi insandım. Etrafımdaki kişiler spinal yap diye ısrar edince korkarak karar verdim şimdi iyi ki spinal olmuşum diyorum. Eğer sizde ikisi arasında kararsız kaldıysanız kesinlikle spinal olun derim. Merak ettiğiniz sorular varsa cevaplayabilirim ☺️