Biraz dertleşmek icin acıyirum bu postu

Evhamlikurabiyeanne

Ilk hamileligimden bahsedeyim önce 4 yıl önceydi istedigimiz ay hemen hamile kalmıstım esimle yerlere göklere sığamıyorduk kalp atısı duymaya gittigimiz gün yolda giderken video cekmekten bahsederken doktorun bos gebelik teshisi koymasıyla ilk heyecanımız orada bitti.Bize 1 hafta süre verdi bekleyelim ama umut yok dedi lekelenmem oldugu icin baslattigi progestani devam etmemi söyledi.Ben tek doktorla kalmayip hemen o gün baska doktora gittim bize doktorumun dediginden de kötü seyler söyledi ilk gebelik cahilsin bilmiyorsun ki inandim bos keseyi kürtajsız düsürürsün dedi progestanı bırak müdahale ettirme kürtaj olma dedi bıraktım bana yine 1 hafta süre verdi.Bu surecte rahmetli dedem yogun bakimda can cekisiyordu herkes girip helallik aliyordu ama ben yolda kanamam baslar düsük yaparim diye gidemedim sehırdısıydı cesaret edemedim.Aradan günler gecti düsük yapmami bekleyen o doktora gittim ilk hic bir gelisme yok dedi alttan bakmadan iki sürteledi ultrasonu bıraktı.Sonra dedemin vefat haberini aldım cenazeye gittik cenazeden cikip diger doktoruma gittim bakti üstten bebegi göremedi sonra alttan gördü evet bebek var ama kalp atisi durmus dedi adam vebal alamam sen radyolojiye git gercekten ölmüs mü bakilsın dedi radyolojide 24 saat önce kalbi durmus diye rapor verdiler kaybettim büyük travmaydı benim icin bebek vardi yoktu bos gebelikti doluydu cok yıprandım.2 ay sonra kimyasal gebelik yasadım sonraki ay kizima hamile kaldim doktorum kan sulandirici igne baslatti 9 ay karnimdan vurundum böyle 9 ay diye yazdigima bakmayin hareketlerini hissedene kadar her gün agladim her kontrol öncesi aglama krizleri gecirdim saglikla kavustum ama hamilelikte aglayan bir annenin bebegi tabii ki kolik olurdu kolik ve alerjik bebekti 2 bucuk yasina kadar agladı hep kendimi sucladım benim yüzümden benim stresim cocuga gecti bir daha hamile kalirsam böyle olmam diye kendime söz verdim.
Ama gectigimiz ay hic beklemedigim anda hamile oldugumu ögrendim planli gebelik değildi sürpriz tamamen.Ama Allahtan gelen bas üstüne dedim sevindim dün keseyi gördük yine igne basladik 9 ay vuracaksın dedi tamam dedim seve seve.Yani ben basladigim noktaya geri döndüm aglama krizleri ilk kaybimdaki travmam geri geldi sürekli icimde bir korku var astim atagi gecirdim iki defa ibadetlerimi ediyorum ama teskin olmuyorum nasil gececek bu 9 ay bilmiyorum hic iyi degilim dün keseyi görmek icin gittkm dedim ya sedyeye aglayarak yattim benim kaybimi evhamimi bilen doktorum sakin ol lütfen bu sekilde bebegin bedenen saglikli olsa da hic guzel enerjiler vermezsin dedi.Hakli da ben ne yapayim hic iyi degilim istiyorum.ki baskalarinin hamilelikleri gibi minnos minnos yasayayim asereyim naz yapayim ama yok.Insan beklemedigi düsünmedigi bir gebelik gerceklesince bile onu kaybetmek istemiyormus o kadar endise doluyum ki ilgilenmem.gereken 3 yasinda bir kizim var bu evhamla ona da faydam olmaz gibi geliyor

tugbadurmaz34

Evhamlikurabiyeanne burada çoğu annemiz ben dahil kayıplar yaşıyoruz evet kolay değil her gebelik aynı olacak düşüncesi de oluyor ister istemez o da doğru evet ama dediğim gibi eninde sonunda bebeği etkilemiş oluyoruz sonra vicdan azabı yaşıyoruz yapmamız gerekiyor ama yapıyoruz bunun kesinlikle bir tesellisi yok benim 3. Gebeliğim bu nasip olursa ilk bebeğim olacak bende senin gibi hareketleri hissedene kadar ağlardım ama bebeğim iyi olduğunu gördükten sonra hepsi geçiyor artık tamamen ona odaklanıyor insan o yüzden moralim hep yüksek kendimi sürekli bir şeylerle oyalıyorum vakit geçiriyorum ki olumsuz şeylere zaman kalmasın diye zaten zaman su misali öyle bir geçiyor ki yeter ki dua et inşallah sağ Salim kucağımıza alırız 🥰🥰🤲🏻🤲🏻♥️

Hilal2901

Evhamlikurabiyeanne lphusa depresypnu denilen şey bu gibi durumalrda gebelik sürecinde de başlayabiliyormuş ve önüne geçilmezse sizdeki dueum gibi artarak devam ediyor. Bir çeşit depresyon yaşıyorsunuz lütfen bir pskologdan yardım alın konuşmak bile iyi gelecektir emin olun. Eğer gerek görürlerse ilaç kullanmaktan da çekinmeyin. Düzelir umudu ile bekledikçe artıyor. Bir kürtajdan sonra aynı şekilde gebe kaldım ve ne cinsiyetini merak ettim, ne tekmesine heycanlandım, ne isim hevesi, ne doğum hevesi, öyle bir görevmis gibi bebeğime bakıyordum ta ki doktoruma bunlardan bahsedene kadar. Depresyon yaşıyormuşum🥹 kendini suçlama ve destek al hem gebeliğin için hem kızın için en önemlisi de kendin için❤️

Birannis

Yani üzüldüm sizin adınıza ama biraz rahatlamaya çalışın yaşayacağınız güzel günlere odaklanın biraz kötü şeyleri düşünmemeye çalışın Allah içinize ferahlık versin inşallah kafanızı dağıtacak şeyler yapmaya çalışın hersey insanın kendi beyninde biter siz huzursuz oldukça bebeğiniz de etkilenir

erikarpuz

4 ay önce sağlıksız gebelikten kürtaj olmuştum o günden sonra 3 ay hiç normal bir gün geçiremedim ağlama krizleriyle uyudum uyandım bu ay hamile kaldım ilk öğrendiğimde sevinemedim hala sevinemiyorum bişey olacak diye içim içimi yiyor korkumdan doktora gidemedim yalnız değilmişim gerçekten çok zor yaşamayan anlamıyor ben kürtaj olana kadar böyle acıların olduğunu bile bilmiyordum kendinizi üzmeyin psikolojik destek alın bebeğiniz ve sizin yaşamınızın kalitesini arttıracaktır