Emel-34
Merhaba Emel Hanım,
Benimde kızım 2 ay 19 günlük, ilk bebeğim.
Net ve gerçek olduğuna inandığım düşüncelerimi yazmak istiyorum. Öncelikle ben kariyerinde zirve yapmış ve tam zirveye çıkmışken bebeğim ile hayatım %100 değişti. Etrafımda ki kimse bu süreçte bana yardımcı olmadı aksine delirdiğimi düşündüler ve böyle düşünmeleri beni daha da yıprattı özellikle de yıllardır tanıdığımı sandığım eşimin hayatımızın bu denli dönüm noktasında ve ennn ihtiyaç duyduğum anda tamamen farklı ve faydasız bir kişiye bürünmesi beni çok etkilemişti. Lohusa sendromu diye adlandırıyorlar fakat asla değil. Bebeğimiz için herşeyin en en enn iyisini istediğimiz için biz tükendik hele ki eski hayatınızda da detaylı ve mükemmeliyetçiyseniz kendini bebeğiniz için daha da tüketeceksiniz ve maalesef bu böyle sürecek. Her ne kadar geçecek deselerde maalesef üzülerek söylicem ama inanmayın. Kişilerin karakteriyle ilgilidir herşey. Gamsız insan takmaz rahat yaşar ama biz gibiler hep tükenir. Daha da yazmak isterim ama inanın hayatın zorluklarını bir tek hayat arkadaşınız ve ailenizde birbirinize kenetlerek aşabilirsiniz depresyon vs hepsi halkın uydurması, bu durum tamamen ömürlük sorumluluk isteyen bir durum olduğu için kaygılanıp huzursuz oluyoruz ve hayatımızda ki herşeyi sorguluyoruz.