Öncelikle hepinize su gibi akan doğumlar diliyorum.🙏🏽 Hep buradaki pozitif hikayeleri okuyarak motive olmuştum. Şimdi bende bi pozitif yazan oldum.🥰 Her şey 40+0da hala bi gelme belirtisi göstermeyen oğlumuza doktor amcasının ufak müdahalesiyle başladı. Normal doğum için ben ve oğlum çok uygunduk bu yüzden son ana kadar bekleme kararı aldık. Fakat doktorumuz doğum zamanının geçe kalmaması gerektiğini suyumuzun biraz azaldığını söyledi. 40+0da muayene için gittiğimizde yatış yapıp rahmin yumuşaması ve sancılarımın tetiklenmesi için fitil koyabileceğini söyledi. Muayene için gitmişken bi anda yatış yapılacak olması beni biraz korkutmuştu açıkçası.😳 Bu yüzden ertesi gün hazırlıklı gelmeye karar verdik. Muayene sonrası hafif adet sancıları hissetmeye başladım. Gece boyu takip ettim herhangi bi sıklaşma veya şiddetlenme olmadığı için önemsemedim. 29kasım günü 12de yatışım yapılmıştı. Kontrolde 1cm açıklık çıktı ama nstde sancı yinede pek görünmüyordu. Ebemiz alttan fitili yerleştirdi her şey sonrasında akıp gitti. Bizim oğlan gelmeye dünden razıymış🤭 Sancılarım artmaya başladı. Ebemiz sürekli hareket halinde olmamı istedi. Koridorda durmaksızın yürüdüm, çömeldim ve sıcak duş yaptım. Sancı geldikçe karşılamaya çalıştım. Bol dua ettim. Kendi gücümü ve oğlumu düşündüm. Sonraki kontrolde 4cm açıklık.. Yürüyüp hareket etmeye devam ettim. Sonraki kontrolde oğlumuzun saçları görünür hale gelmiş çıkışa çok yaklaşmıştı. Doğumhaneye gittik. 3 4ıkınmada saat 15.41de oğlum artık dünyamıza doğmuştu. 👶🏻9aylık bekleyiş 3buçuk saatin sonunda yerini muhteşem bi kavuşmaya bırakmıştı🥰Doğumla ilgili beni en korkutan şey dikişlerdi. 3dikişim var ama bırakın korkmayı düşünmeye bile değmezmiş. Sabırla okuduğunuz için teşekkür ederim 🙏🏽 herhangi bi sorunuz olursa yazabilirsiniz☺️