Ben çok sabırsız biriyim 39. Haftada oğlum gelsin ağlamalarına başlamıştım😂 oğlum beni duymuş olacak ki 39+1 de yola koyuldu. Sabah regl ağrısı gibi bir ağrı ve şiddetli bel ağrısı ile uyandım. Bir şeyler garipti evet. Sonra klasik bugün doğurmam yok mu şakaları ile ağrılarım başladı. Duşa girmeden bir güzel istifra ettim daha sonra duştan çıkarken nişanımın geldiğini gördüm. Artık geleceğini hissetmiştim. Sancılarım düzensiz olarak öğlen 1 gibi başladı. Pilates topuna oturdum hurma yedim adaçayı içtim saçlarımı düzleştirdim 😂 daha sonra işler çirkinleşmeye başladı ve saat 22.00 da hastaneye gittik. Sancılarım vardı fakat beklediğim gibi değildi ama açılmam 3 cm idi. Doğumun başlamış eve git süreci biraz yaşa dayanılmaz olunca gel dediler. Gittim tekrar duşa girdim kasılmalarımı takip ettim ama işler kötüye gitti ben artık acıya dayanamamaya başladım ve hastaneye gittik açılmam 4 cm olmuştu. Fakat canım baya yanıyordu epidural yaptırdım ve bir müddet o şekilde dayandım ama tekrar dayanılmaz hâl almıştı. Açıklığım tekrar kontrol edildiğinde 7 cm olmuştu. Daha sonra daha da canım yanmaya başladı sancılar çok sıklaştı ve ben dayanamıyorum diye ortalığı yıkarken açılmamın tam açıklık 10 cm olduğunu öğrendim. Doktorum geldi kontrol etti ve ıkınmamı istedi. Suyum ıkınır ıkınmaz patladı ve bebişim yola koyuldu. Ondan sonrası çok daha hızlı gelişti. Ikınma isteği geldikçe ıkındın ve bebişi hissediyordum sanki. Doğumhaneye aldılar hemen ve sanırım 3. Ikınmada bebeğim geldi. Süreç çokook can yakıcıydı benim için pozisyonundan ötürü ama sonuç o kadar mükemmeldi ki. Hızlı geldiği ve pozisyonunun beklenen dışı olduğu için dikişlerim biraz fazla ama ağrım yok ayağa kalkabiliyorum. Doğumdan sonra çok güzel bir rahatlama geliyor. Onu kucağınıza aldığınız an doğuşuna şahit olduğunuz an her şeyi unutuyorsunuz. Uzun oldu ama anlatmak istedim her açıdan. Sağlıkla gelsin bebekleriniz 💖