Kızlar nereden başlasam bilmiyorum 33. Haftamda bebeğimin suyu az olduğu için 37de sezaryen doğum yapmam gerektiğini söyledi doktorum. Bebeğim kilo almıyordu ve 1 hafta geriden geliyordu bende mecburen kabul ettim. Sezaryen doğumdan aşırı korkuyordum ama neler yaşadım bri anlatayım. 27.11.2023 sabahı 7de hastanedeydik 8de doğuma aldılar beni ilk defa bıçak altına yatıyorum ve acayip korkuyordum. Doktorum hep sakin olmamı söyledi ama ben titriyordum sırtımdan iğne vuracaklar ama o kadar.titriyorum ki vuramıyorlar sonra 2 kişi falan tuttu beni derin nefesle kendimi sakinleştirdim iğnemi vurdular tabi iğneden sonra bir gelecek kaygısı başlıyor ayaklar uyuştukça. Bana gece 12den sonra bişey yiyip içmek demişti doktorum ama uyku sersemi gece su içmiştim bunuda söylememiştim doktora. Ameliyat sırasında bana kusma isteği geldi o içtiğim suyuna çıkarttım resmen. Soğuk soğuk terliyorum,titriyorum o kadar korkuyorum ki anlatamam ta ki bebeğin geldi görmeye hazırmısın dedikleri ana kadar bebeğimi gördüm ne titreme ne terleme ne kusma vişey kalmadı onu öptüm kokladım dünyalara bedeldi bana bir rahatlama geldi ebebüimi götürdüler 20 dk sonra falanda beni odaya aldılar. İlk yürüyüş 1 2 dk sürdü ama o kadar zor değildi bence saat başı yürümeye kalktım yürüyebildiğim kadar yürüdüm ne kadar çok yatarsam kalktığımda o kadar çok ağrım oluyordu sık sık yürümenin faydasını çok gördüm birde kendinizi şartlayın her yürüyüşe çıktığınızda tuvalete girmeye çalışın insan rahatlıyor gerçekten. Ertesi gün ben odada tek başıma idare edebilecek şekildeydim desteksiz yataktan kalkıyordum yürüyordum tuvalete gidiyordum doktorum 2. Gün taburcu etti bizi 3. Gün tamamen iyileşmiştim bugün 9. Günümüz bebeğim yanımda çok şükür Allah hepinizi sağsalim bebeğiyle kavuşmeyi nasip etsin 🩵🩵 vaktinizi aldım kusura bakmayınn