Öncelikle her kese güzel ve hayırlı doğumlar diliyorum. Doktorum ile 38+0 da doğumu planlamıştık. Yani 14.11. de saat 12:00 de sezeryan olacaktım. Bana kalsa ben normal istiyordum :). Ama benim saat 5:00 gibi suyum geldi ve saat 7:00 gibi hastaneye gittik. 3,5-4 cm açıklığım ve sancım vardı 2 dk bir gelen. Tekrar ısrar ettim ben normal yaparım diye ama dil altı hapı ile sancımı durdurdular. Saat 9 da gelecekti doktorum o zamana kadar serum verdiler . 9 da son zamanlarda en kabuslu rüyam olan ameliyat alanına gittim. O soğuk oda benim panik halim içerdekilerin güler yüzlü beni karşılaması bir nebze olsada beni rahatlatmıştı. Ancak çok korkuyordum. Titremekten ne ayaklarım sabit duruyordu ne çenem. Sonra bir hemşire beni tuttu ve anestezi uzmanı geldi hafif eğilmemi söyledi dediklerini yaptım. Ancak uyuşamama korkusu vardı bende . 1 sene önce arkadaşım sezeryan olmuştu uyuşmamıştı genele dönmüştü. O yüzden de çok korkuyordum. Tekrar tekrar uyuşmadım sakın kesmeyin diyip durdum. En son doktorum geldi ve başladım demesi ile beni ağlama aldı bir hemşire elimi tutuyordu. Sakın beni bırakma ben hissedersem beni uyutun diye sayıkladım. Sonra mide bulantısı başladı kusucam dedim iğne yaptılar. Bu sefer omzum tutuldu kastığım için sonra elimi çözdüler. Bir kaç dk sonra iki minik meleğimle kavuştum . Onları gördüm yaaa her şey geçti. Bir kaç dk sonra dikişlerim bitti odaya çıkardılar. Beni tek zorlayan 4-5 defa bastırma olayı ve kum torbası oldu. Sonra gaz çıkartamadım iğne yaptıktan ve bol yürüyüş sonrası çok şükür hallettim . Ama sezeryan düşündüğüm gibi zor değildi decem diyemiyorum. Bu hikayemde burada kalsın istedim . Allah isteyen herkese nasip etsin inşallah 😍