Merhaba kızlar 🥰 hamileliğim boyunca burda bi çok kişiyle konuştum size çok çok soru sordum ,danıştım, bildiğim şeyleri aktardım. Burası hamileliğimde vazgeçilmezim oldu. Hiç tanımadan merak ettiğim arkadaşlarım oldu. Birsürü de doğum hikayesi okudum bende hep yazacağım diyordum 6 gün önce sezeryan oldum. Ama bebeğimde enfeksiyon oldu ciğerine su kaçtı hayatımın enn en zor günleriydi. Bugün gidip gördüm canım oğlumu çok daha iyiymiş Elhamdülillah toparlanmış yakında kavuşacağız Allahın izniyle ❤️ O yüzden doğum hikayemi yazmak da bugüne nasip oldu 🫠
37+3 de doğum yaptım. Kasılmalarım vardı riske atmak istemedik. Zaten sezeryan olacaktım kendim en başından beri hep sezeryan istedim. Sabah erkenden hastaneye yatışımızı yaptık. Nst’ye bağladılar kan aldılar. Üstümü tamamen çıkarıp ameliyat kıyafetini giymemi istediler. Sonra sedyeye yattım ve beni ameliyathaneye doğru götürdüler. O an insan çok farklı hissediyor gerçekten. Ölüyor gibi 😅 Oraya gidince oturdular ve dik durmamı istediler spinal için. Burda çok acıyor va dedikleri için ben kendime güvenmiyorum beni sıkı tutun ben hareket ederim dedim. Biz sana güveniyoruz dediler sonra sırtıma iğne girdi çıktı ve inanamadım bittiğine. Kan alırken bile canım daha çok acıyordu. Kendime güvenmiyorum diyenler daha rahat oluyor dediler güldüler. Sürekli rahatlatmaya çalışıyorlar zaten. Sonra uyuştum sonda takıldı. Garip olan tüm ameliyat boyunca ayaklarımı oynatabiliyordum , başından sonuna kadar. Ameliyat başlayınca midem bulandı biraz , hemen serumla ilaç verdiler geçti. 10 dakika sonra bebeğimin ağlama sesini duydum. Acı olarak his sıfırdı hiç bişey hissetmedim. Beni en zorlayan şey ameliyatın sonlarına doğru göğsümde inanılmaz bi baskı yanma hissettim bi 10 dakika sürdü nefes alamıyomuşum gibiydi. Sordum rahmim toparlansın diye bi ilaç verilmiş onun yan etkisiymiş. Bundan bahseden hiç görmemiştim doğum hikayelerinde. O yüzden bu bana supriz oldu 😂 enn en zoru oydu bence sezeryanda. Sonra ağrı kesici verdiler rahatladım. Dikiş kısmındada bişey hissetmedim. Sonra ameliyat bitti beni odama çıkardılar üstümü giydirdiler. Alt kısmı uyuşukluk geçince giydirdiler. Uyuşukluk geçmeye başladı mı ağrımaya başlıyor tabiki ama sürekli ağrı kesici verildiği için azalıyor. Dayanılıyor yani. Başım da hiç ağrımadı. Sonra yürümeye kaldırdılar. Aşırı korktum ama yürünüyor yani. İlk başta zor ama sonra yürüdükçe açılıyorsun ben baya yürüdüm. Yürümek zor gelmedi sadece yatarken sağa sol dönmek zordu ilk 2 gün. Şimdi o da geçti 6. günüm her şeyi yapabiliyorum çok şükür. Öksürürken biraz korkuyorum o da geçer İnşallah. Oğlumla uzak kalmak dışında diğer şeyler çok zor gelmedi bana. Oğluma kavuşursam İnşallah çok daha güzel olacak her şey. Dualarınızı bekliyorum ❤️ Rabbim kimseyi evladıyla imtihan etmesin. Dua eden herkesin de tüm dertlerine deva versin İnşallah ❤️