Merhabalar hanımlar. Gebelik takibimi başka bir hastanede yaptırıp 40. Haftada buraya geçiş yaptım olumlu duyduğum herşey adına. 41. Haftada doğurturuz dediler ancak o kadar bekleniyor sanırım. 41. Hafta ya girdik kızım gelmek bilmedi yatışım yapıldı bebeğimin 3850 gr olduğunu söylediler 2 3 kere teyitli. Süreç başladı odaya alındım herşey özel hastane konforunda idi hizmet oda herşey bunlara bir lafım yok. Annem bu süreçte hep yanımda oldu. Kendi sancım hiç olmadı açıklık bu arada 1-2 cm olarak yattım. Velhasıl burada balon tekniği ile açılma sağlanıyormuş bunu denediler ama 3 kez deneme oldu canımdan can gitti tarif edemem 3. De taktılar 4 cm e kadar açılma oluyor sonra balon kendini atıyormuş. Sürekli muayene suni sancı sürecine girdim bebeğimi beklerken artık tükendiğimi hissettim çünkü açılmam hiç bir türlü ilerlemiyordu doktorlar gelip gidip kontrol ediyordu sonra suyumu patlatmak istediler doğumu başlatır dediler o da çok zor oldu neyse suyum geldi ama bu sancı süreci 2 gün sürdü suyu patlatmak çözüm olmadı açılma ilerlemedi ama zorlamaya devam ettiler arada çok güzel gidiyor deseler de benim dayanacak gücüm kalmadı. Uykusuz geceleri egzersizler geçti duşa soktular şöyle yap böyle her şeyi yaptım çaba verdim. İlk oğlum normal doğum olmuştu ona zor diyordum ama o kolaymış. Artık 24 saat dolmuştu bu arada suyumda çok fazlaymış bunu da orda öğrendim. Sezeryan moduna girdim çünkü normal doğurmak için umudum da gücümde yoktu. Doktorlar zorlamaya devam etti bu sefer üç kere ayrı saatler de rahim duvarına ağzına ilaç koyup masaj yaptılar yumuşama olsun diye. Ama olmadı ne yazık ki çektiğime kaldım en son kabullenip sezeryana aldılar bilmediğim bir durumdan da ayrı panik geçirdim elimde olsa hiç doğum istemezdim. Belden uyuşmalı oldu çok korktum sakinleştirdiler filan bu süreçte başladı. Ameliyat sırasında nefes almayı unuttum çünkü göğsüme kadar uyuşukluk vardı basınç omuzlarımda aşırı titreme başımda değişik bir his nefes almayı bırakmışım bana bağırdılar göğsünü şişir nefes al diye o sıra Bi kendime gelir gibi olup nefes almaya başladım sanırım artık şoka mı girdim bilmiyorum. Kısa bir süre sonra kızımın sesini duydum getirip göğsüme koydular ve emzirttiler o duygular çok tarifsizdi en güzel yanı buydu sanırım😍 herşey bitti işlem sonrası odaya geçtik ama benim asıl sürecim orda başladı asla o ağrıları kaldıramadım bünyem de güçlü değilmiş kriz geçirmişim ağrıdan taburcu olana kadar da zorlandım şuan kızım doğalı 5. Gündeyim daha iyiyim ama benim için büyük travma oldu çocuğuma hemen adapte olamadım bile Allah evlatlarımıza bize sağlık sıhhat versin şimdi iyiyiz herkesin bünyesi bir değil elbet ben hastane de kızdığım şey beni çok fazla zorlamaları. ALLAH herkese hayırlı güzel doğumlar nasip etsin ♥️