gokyuzununogrencisii Oğlum doğduğunda yaklaşık 1 yıl yapayalnızdım, eşim iş ve yol derken günün 14-15 saati yoktu evde. Gelince de yemekti, biraz bebek sevmeydi derken uyku saati geliyordu o yorgunlukla. Sonra iş değiştirdi, rahatladık çok şükür ama yine eşimle ikimiz büyüttük. aile büyükleri biraz uzaktı, destek olmadılar pek. Öyle olunca da pek aklımıza gelmedi ikinci çocuk fikri.
Sonra anaokuluna başlayınca herkesin kardeşi olduğu için oğlum da istemeye başladı 5-6 yaş arası. Ama biz daha düşünmeye fırsat bulamadan pandemi başladı. O ara zorunlu ihtiyaçlar hariç evden bile çıkmadık, 1.sınıfa bile göndermedim çocuğu🙈 sonra zaten 2.sınıfta okula başlama telaşı vs derken biz düşünüp taşınana kadar 2 yıl daha geçti. Bu yıl oğlum 4.sınıf oldu, biz de artık köprüden önce son çıkış deyip karar verdik ikinci çocuğa 😅
Şimdi ciddi bir yaş farkı, oyun vs ortak çok paylaşımları olamayacak tabi ama yetişkin olduklarında kardeş kardeştir, yalnız olmasından iyidir☺️