Ovulasyonla ilk defa yumurtlama takibi yapmıştım. 16-17si pik görüp değerlendirdikten bir hafta sonra yani bata 10 gün kala lekelenme oldu ertesi gün de oldu. Herhalde yerleşme kanaması diye düşündüm araştırınca da böyle çıktı buraya yazınca da bazıları olabilir dedi. Umutlandım. Takvime göre bata 6 gün var ovulasyon testine göre ise ayın 30 unda regl olabilirim eğer döllenme olmamışsa. Bazen açık kahverengimsi leke geliyo lavaboya çıktığımda sadece peçeteye silince o da. Bi gün oluyo bi gün olmuyo. Bunu gördükçe de umudum tükeniyor bu ay olacak diye ümitliydim başta. Gittikçe umutlarım tükeniyor ve artık çocuk istememeyi düşünmeye başlayacağım gibi hissediyorum çünkü ben küsersem tam küserim sürekli hep bir umuda tutunmaya çalıştım burada gördüğüm ve önerdiğiniz şeyleri deneyip bunlara tutunuyorum. Biz neden böyle şeyler yaşamak zorunda kalıyoruz. Korunan, bebeği olmasını istemeyen, spiralli, ertesi gün hapı içem, kondomla ilişkiye girip hamile kalan anneleri görünce benim gebe kalabilmek için yatakta mal gibi amuda kalkış çabalarım, sperm dışarı sızmasın diye hemen peçete tutma çabalarım, 1-2 saat hatta gerekirse sabah kadar yataktan kalkmamaya çalışmam bütün bunlar bana kendimi beceriksizmişim gibi hissettiriyor. Neden? Bu kadar çok isterken neden olmuyor? Sorgulama imtihan bilmem ne diyeceksiniz? Zaten bir sürü şeyle sınanıyorum artık sınanmak istemiyorum. İyi bir habere ihtiyacım var. Küçücük beni dünyanın en mutlu insanı yapacak minnacık bir haber. Neden bu bana çok görülüyor? Her ay aynı hüsran, yıkılış, ağlama, kabulleniş ve tekrar umutlanma. Bunları tekrar yaşamak istemiyorum. Ya tamamen çocuk sahibi olmaktan vazgeçeceğim ya da kesin bir çözüm bulmam gerekiyor deneyip yapınca o bebeği karnımın içinde görebileceğim. Dayanamıyorum artık