33.haftamdan itibaren 10 gün benimde depresyon belirtilerim oldu halının üstüne dümdüz yatıp hayatımı sorguluyordum ve en ufak şeye ağlıyordum. Ama kendi kendime her zaman bu durumun hormonal değişimden olduğunu ve hamile olan herkesin böyle şeyler yaşayabileceğini söyledim. Kısaca kendime depresyonda olma izni verdim ve hiçbir şey için zorlamadım. Bebeğe etkisini de düşünmedim çünkü önemli olan benim toparlanmam sonuçta o etkilenmiş olabilir mi olabilir belki daha huzursuzdur ama hamileliğim boyunca iyi olduğum zaman kötü olduğumdan daha çok diye düşündüm ve bunun uzun vadede bebişimin üstünde etkisinin olmayacağına inandım. Sonra hastanenin gebe okuluna başladım ve kendi kendine bütün o duygusal buhranım geçti (sosyalleşmek ve yeni şeyler öğrenmek bana çok iyi geldi) 🌸