Benim de ilk gebeliğim henüz yolun yarısındayız. Ve hayatımda hiç cerrahi bir müdahale geçirmedim. Hastanelerden de çok korkarım. Sadece bir kez mr çekilmek zorunda kaldım ve hep o andan sonrasını düşünmüştüm. Mutlu anlarımı, sevdiğim yerleri vs.Şimdi de bebeğime kavuşacağım o günü düşündükçe doğum şeklim ne olursa olsun o an kendimi hep sonrası ve öncesindeki mutlu anlarımı düşünerek atlatmaya çalışacağım diyorum. Sonuçta her an geçiyor bitiyor öyle değil mi? Evet kolay değil ama kendini o an sezeryan olmana değil de bir kaç dakika sonra bebeğinin yüzünü ilk kez görecek olmana odakla.. sesini duyacak olmana.. hatta ilk hamile olduğunu öğrendiğin ana.. ilk eşinle paylaştığın.. ilk eşyasını aldığın.. bebeğinizle eve ilk girişinizi.. ilk gideceğiniz tatili.. hep böyle şeyleri düşün o an orada olma bir süre. O kadar iyi gelecek ki buna yürekten inan🌸 kendim de dönüp burayı tekrar okuyacağım doğumun yaklaştığında🥰