Herkese merhaba, buranın bana çok katkısı oldu bildiğim bilmediğim merak ettiğim çoğu şeyde başkalarının deneyimleri bana birer tecrübe oldu bu sebepten belki bende başkalarının bir nebze aklından geçenlerine cevap olabilir miyim diye doğum hikayemi paylaşmak istedim.
5 Kasım sabaha karşı 5.00 te nişanım geldi bende hemen kahvaltımı yaptım uzanıp dinlenmeye geçtim ve sancım olacak olmayacak mı onu bekledim. Sabah 6 ya doğru sancım hafiften başladı ve kaç dk ya bir geliyor ne kadar sürüyor takip etmeye başladım ama tabi halen yataktayım ve dinleniyorum. Evde annem ve eşim vardı birazda onların kalmamasını bekledim kimseyi telaşa sokmak istemedim. Saat 7.30 gibi annem kalktı ve durumu anlattım eşimde uyandı. Onlarla beraber biraz da bir şeyler atıştırdım ve sancım giderek artmaya başladı ama tabi dayanılmayacak gibi değil. Saat 8.00 de doktoruma haber ettim istersen hastaneye geç muayene etsinler ona göre haberleşelim dedi bende sancımın şiddetlenmesi beklemek istediğimi söyledim tamam dedi bu arada hastane hemen arka sokağımda ondan rahatım. Saat 9.00 A kadar uzanarak dinlendim gücümü harcamak istemedim. Tabi arkadaşlar ben bu süreci çok çok araştırdım gebe okulu eğitimine katıldım çevremden yaşanılanları çok dinledim ve doktorumlada danışarak süreci iyi tanıdım ve kendimde soğuk kanlı biri olduğum için hiç panik yapmadım sakinliğimin faydasını çok gördüm diyebilirim. Neyse saat 9.00 dan sonra evde hafif yürüyüşler yapmaya ve pilates topu egzersizleri yapmaya başladım ben hareket ettikçe sancım artmaya başladı 15 dk da 2 kez geliyor 40-50 sn kadar sürüyordu o esnada hareket edemiyorsunuz ben olduğum yerde kalıp derin nefes alıp veriyordum çok rahatlatıyordu. Hareket ettik sıra benden kahverengi akıntılar da gelmeye devam etti içinde pıhtılaşsa vardı bu şekilde olunca artık hastaneye geçelim dedik ve saat 13.00 de hastaneye evden yürüyerek eşimle geçtik. 5 dk yolda 5 kez sancı geldi ve durup nefesle karşıladım ve 15 dk da anca gidebildik ama yürümek çok iyi geldi. Hasteneye ulaşınca ön muayene yapıldı her şey yolunda hiç bir problem yoktu ve açıklığım 5 cm di. Yatışım yapıldı nstye bağladım yarım saat öyle bekledik. Sonra ebe geldi nst sonuçlarına baktı sancın yetersiz deyip suni sancı taktılar ve sonra her şey değişti.. saat 13.40 civarı suni takıldı. Sancılarım bir anda tavan yaptı şu an yazarken aklıma geldikçe bile içim halen acıyor.Tabi artık sık sık sancım geldikçe açıklığıma da bakıyorlar. Çok kısa sürede açılmam ilerledi 7 cm 8 cm ve en son 9 cm de suyum patladı ve suyumda bebeğimin kakasını gördüler bebeğimin nabzı 150 lerden 80 lere düştü serum vs bir şeyler yaptılar ben oraları hatırlamıyorum çektiğim acıdan dolayı çevremle bağlantıyı kesmişim bebeğin nabzı yapılan müdahaleye rağmen düşmeye devam etti en son nst ekranında bebeğin nabzının 70 olduğunu gördüm ve hemşireler doktor çok paniklediler ortalığı bir anda kargaşa aldı ne olduğunu bile anlamadan kendimi ameliyathanede buldum ve epidural ile sezaryene alındım ve beni ameliyat süresi boyunca uyutmuşlar sezaryenle ilgili hiç bir şey hatırlamıyorum. 15.50 de doğum gerçeklemiş. Bebeğim kakasını biraz yediği için yoğun bakıma alındı 2 gün boyunca yoğun bakımda kaldı 3. Gün taburcu olduk çok şükür şu an 12 günlük ve her şey yolunda bebeğimde ben de sağlıklıyız. Sürecin böyle ilerlemesine çok üzüldüm çünkü en baştan beri normal doğum istiyordum ve bunun için gebeliğim boyunca çok çalıştım ve çokta az kalmıştı son dk böyle olmasına gerçekten çok üzülmüştüm ama bir yandan da bebeğimin karşı karşıya kaldığı durum olunca iyi ki böyle olmuş diyorum. Şunu söylemek isterim doğumunu bekleyen anneler için kendinizi bir şeye asla şartlandırmayın doğum olayı gerçekten mucizelerle dolu bir olay son dk da her şey değişebiliyor ne sezaryenden korkun ne de normal doğumdan ummadığınız anda yapamam dediğiniz şeyleri yapabiliyorsunuz bu sebepten kendinizi şartlandırmayın süreci bırakın bebeğiniz belirlesiniz siz de ona ayak uydurun🙏 bu arada 40+3 te doğurdum bebeğim erkek.🦋