Otuz dokuz sıfırda yirmi altı Ekim sabahı bebeğim makat geliş olduğu için sezaryenim vardı spinal olacaktım. Çevremdeki herkes çok kolay dedi kimse bu kadar zor olacağından bahsetmemişti açıkçası. Ameliyat anı malum belden iğneniz yapılıyor ve gerçekten hiç açımıyor ben hissetmedim bile. Ameliyat anım çok güzel ve keyifliydi ekip harikaydı doktoruma zaten güvenim sonsuzdu. On dk sonra bebeğim doğdu on beş dk sonra da ben ciktimm. Buraya kadar ger sey pozitif ama geceye doğru ilaçların etkisi geçince başladı kabus ağrılar.. hele o ilk kalkışlarda gözlerimden yaş gele gele kalktım yürüdüm her saat başı. Ertesi gün çıktık şükür ama yaşlı neneler gibi iki büklümüm asla düzenlemedim. Eve geldik büyük tuvalete çıkamadım üç gün o benim ağrılari daha da artırdı. En son dayanamadım çığlık atıyorum ağrılardan lavman yaptırdım ancak beşinci günden sonra ben kendimi her gün minik minik toparlayabbildim. Bugün yirmi bir gün oldu ve hala dikiş yerim ve karnım iç kısımları çok ağrıyor bebeğimi çok rahat kucaklayamiyorum. Çok pozitif olmasını isterdim ama insanlar kolay kolay dediği için ben biraz hayal kırıklığı yaşadım açıkçası. Yine de şükür yavruma kavuştum şu an kucağımda ve emiyor bu dünyalara bedel.❤️ ama ikinciyi düşünür muyum bilmiyorum 😂