Çok şükür bana da yazmak nasip oldu. Biraz uzun olabilir hakkınızı helal edin. Hamilelik sürecim çok zorlu geçti. Mide bulantıları, mide yanmaları, bel ve boynumdaki fıtıklardan dolayı bacak ve kol uyuşmaları, geceleri uyuyamamak, erken doğum riski, adam akıllı bir doktora denk gelememek derken sezeryan günümüzü 13 kasıma almıştık fakat son kontrolümüzde belimden dolayı bacaklarımdaki uyuşma his kaybı en yüksek seviyeye gelince acil doğuma alındım. Sezeryan tercihimi spinalden yana kullanmak istemiştim genel anestezinin etkileri çok yüksek ve bebeğe de geçiyor diye istememiştim ama mecburi genel olmak zorunda kaldım. Korkularım vardı heyecan hat safhadaydı tuhaf bir şekilde de çok sakindim ta ki ameliyathaneye girene kadar. Doktorum hastane çalışanları ve ebeler çok güzel ilgilendiler beni sakinleştirdiler pozitif yaklaşıp motive ettiler ama ben elimde değil zangır zangır titriyordum sonrasını hatırlamıyorum zaten direk bayılmışım narkozdan. Kendime geldiğimde ilk kızımı sordum yavrumun çok sağlıklı olduğunu ve beni beklediğini söylediler. O ilk buluşma ten teması Allah ım ben bu zamana kadar boşuna yaşamışım dedirtiyor insana o kadar güzel bir duygu ki Rabbim isteyen herkese nasip etsin inşallah 🙏 Bu arada sezeryanım çok rahat geçti narkozun etkisini çok çabuk attım en korktuğum kısım karnına bastırmalarıydı 6-7 defa yapıldı ama hiç korktuğum gibi ağrı vs olmadı çünkü hissetmedim bile. İlk ayağa kalkış çok kolay oldu ilk adımlar biraz zorladı ama yürüdükçe açılıyorsunuz ikinci gün zaten tamamen ayaklandım bugün yedimiz çıktı tam 1 haftalık olduk bile eve temizlik yemek her şeyi tek başıma yapabilecek durumdayım. Şu an bu satırları 1 haftalık kızım yanımda uyurken yazıyorum. Doğumunu bekleyen herkese kolaylıklar diliyorum Rabbim hepinizin yükünü hafifletsin inşallah 🙏 Son olarak annelik mükemmel bir şeymiş Allah dileyen herkese yaşatsın bu duyguyu 🌸