zhala_huseynova97 kuzum benim bak Rabbim bı bebek verdiğinde bu bebeğe ihtiyacın olduğunda verirmiş istediğinde ve ya kendini anne olarak hazır hissettiğin de deil , o önemli olan hamile olmak değil önemli olan güzel ilerleyen sağlıkla kucağa alınan hayırlı evlat tır, ben ikinci hamileliğim de 5 haftalıkken bebeğimi kaybettim ve çok canım yandı çok üzüldüm kendimi bir süre yanlız bıraktım ve toparladım ve şunu dedim verdiğinde mutlu olduysam sukrettiysem seni kaybettiğim de isyan etmiecem sonra zaten deprem oldu ve kafam dağıldı , sonra annemi kaybettim dedim ki Rabbim bebeğim bana deil anneme şefaat etsin orada , ve dedim ki Rabbim alan da sensin veren de belki doğduktan sonra kucagim boş kalacaktı yada büyüyüp hayırsız evlat olacaktı sen herşeyi bilen gören duyansn sen daha iyi bilirsin dedim ve bekledim sonra annem rüyam da beni namaza uyandırdı ve o an da gerçekten sabah ezanı okunuyordu ve çok ağlamıştım annemi kaybettigime inanmıyorum hala ve kabullenemiorum sonra abdest alıp namaz kıldktan sonra Allah’ım asla cinsiyet ayrımı yapmam evlad evlattır beni en iyi tanıyan sensin sadece ben annemin adını yaşatmak istiyorum belki acım hafifler oğlumla bana güç verirler dedim aradan zaman geçti ve göğsüm çok ağırıyordu sonra test yaptım pozitif ama inanmadım yok ya dedim eşime de regl oldum çok sancım var deyip acile gidip kan verdirdim ilk söylemek umutlandırmak istemedim çünkü düşükten önce de test yaptığım da pozitif çıktı sonra Dr gittim hamile deilsin test yanlış dedi üzülmüştük o yüzden kan sonucunu bekledim baktım pozitif öyle söyledim ama şunu söyleyim o zamanlar anne olmaya yeniden hazır değildim psikolojik olarak ama ihtiyacım vardı bir mucizeye ve oldu demek isteğim şey şu olacak ama zamanla sabırla dua ile 🌺🌺 uzun uzun yazmamaya çalıştım ama belki bunları okumak iyi gelir diye yazmak istedim 🌺