Merhabalar, elbet benim gibi olan vardır diyerekten “bu kadın sezaryen doğum yaptıysa ben de yaparım ne var” deyip güç bulması için paylaşmak istedim.
38+6 da çatı kontrolüm yapıldı, normal doğum için hem bende hem de bebekte hiçbir engel yoktu. Hep vajinal doğum istedim çünkü dehşet derecede ameliyat fobim var. 27 yaşındayım doğuma kadar bir kere bile serum dahi bağlanmadı, bir yerim kırılmadı, dikiş atılmadı, hastaneyle doktorlarla haşır neşir olmadım, kendi burnum kanadığında bayıldığımı bilirim. Korkumun derecesini bilin diye uzun anlattım.
Doktorum, 40+4 e kadar bekleyelim gelmezse suni sancı verelim yoksa kaka yapabilir dedi. Ne yaptıysam ne bi sancım ne nişan ne su gelişi olmadı. 40+4 de sabah 10’da yatışım yapıldı. Damar yolu açıldı (kan dahi zar zor verebilen ben için korkunç bir şey) ve sancı verilmeye başlandı. Akşam 5-6 ya kadar verildi ama zırnık hissetmedim, düzenli nst bakıldı, sancılarım yüksek ve düzenliydi ama ben tık hissetmiyordum. Doktorum dedi ki bu sancılar bende olsa doğururdum. Belli arkalıklarla çatı kontrolü de yapıldı ki benim için çok çok zor bir olay bu, doktoruma muayenede çok zorluk çıkardım, üstelik hiçbir acı vs hissetmiyorsunuz ama psikolojik olarak beni mahvediyordu (korkacak hiçbir şey yok).
1 cm açılmam vardı yalnızca. Sonra doktorum rızam ve onayımla rahim ağzına sürülen ve aslında düşük yapmak için kullanılan, rahim ağzını genişleten bir ilaç sürdü rahim ağzına. Ondan sonra 2 dakikada 3 dakikada bir gelen 30-40 saniyelik sancılarım başladı, ki bu sıklık 8-9 cm açılmada olması gereken sıklık. Oysa ben 1 cm idim yalnızca ve 2 dakkada bir gelen sancılar beni öldürüyordu, bir şekilde pilates topuyla falan 5-6 saat kadar yani aksam 22.30 a kadar falan dayandım. Çatı kontrolü yapıldı, 5-6 saat bu kadar sık sancıya bi zahmet 5-6 cm olmuşumdur dedim ama 1 cm den bir arpa yolu ilerleyememişim.
Dünyam başıma yıkıldı, doktorum 2 cm ye ulaşman minimum 8 saati bulacak, toplam doğum da 72 saati bulabilir dedi. Dayanamazdım 2 dakkada bir 8 saat belki 72 saat mümkün değil o sancıya dayanamazdım. Ağlaya ağlaya sezaryen talep ettim. Sedyeye yatıp ameliyathaneye girerken o ameliyat aletlerini ortamını görünce krize girdim delicesine ağlamaya başladım, doktorum ve ekip arkadaşları bana anlatmaya başladılar, hiçbir şey hissetmeyeceğimi, 20 dakika sonra bebeğimin kucağımda olacağını falan anlatıyorlar ama duymuyorum krizdeyim o an. Genel anesteziyi doktorum önermediği için kabul etmemiştim, spinal iğnesi vurulurken doktorumun omzunda ağladım resmen bebek gibi davrandı bana sağolsun, (iğne acıtmıyor damar yolu iğnesinden daha ince bir iğne zaten, korkmayın). Krizim geçmeyince sakinleştirici teklif ettiler ama onu da idrak edemedim, sonra kendi inisiyatifleriyle sakinleştirici yaptılar, bayılmadım gözlerim açıktı ama hiçbir sey hatırlamıyorum anlamıyorum, bebeğimi yüzüme koyduklarını dahi hayal meyal hatırlıyorum ne yazık ki.. ama böylesi en iyisi oldu yoksa nasıl bir travma olurdu bilmiyorum. Çıktığımda koridorda eşimi zor tanıdım, odaya gittiğimde bebeğimi emzirdim, suni aldığım için zannedersem sütüm geldi sorun yaşamadım. Üstüme kum torbası gibi bi şey koymuşlardı soğuk. Annem “sen işediğini hissetmiyon di mi” diye sorunca ve sondayı görünce yine bi ufak çaplı delirme yaşadım ama sahiden bi şey hissetmiyordum. 5-6 saat sonra hemşireler geldi, ayağını kaldırabiliyor musun dizlerini kırmadan dediler, kaldırdım, uyuşukluğum geçmişti, beni yavaşça kaldırdılar, odada bir tur attık, sonra düzenli yürüyüş yapmamı söylediler. Düzenli olarak ağrı kesici verdiler, yine de acı hissediyorsunuz ama asla dayanılmayacak gibi değil. Evladını kucağına alınca hepsi geçiyor meselesine ben inanmıyorum, vajinal da olsa sezaryen de olsa bir insan dünyaya getiriyorsunuz, zorlukları oluyor olmak zorunda. Ama asla dayanılmayacak bir şey değil. Yarama hic bakmadım eşim batikon ve krem sürüyor ben asla bakmadım bakamam. Sezaryen sonrası gaz çıkaramadım bi de lavman yaptılar. Lavmandan da çok korktum ben tıbbi herhangi bir işlemden çok korkarım, ama lavmanda hiçbir şey yok sıfır acı, hatta düzenli yaptırılsa ne güzel olur :))
Bugün bunları düşüneceğimi bilsem en başından sezaryen derdim galiba, ikisini de denedim tarafımı seçtim. Şimdi bebeğim 10 günlük, ben tamamen toparladım eski hayatıma döndüm ikimiz de çok sağlıklıyız.
Sakın korkma ben yaptıysam sen de yaparsın.
Soruları olanları yanıtlayabilirim.