Şu an bir yandan bebeğimi izlerken binlerce şükür diyerek yazıyorum 🙏🏻
Öncelikle uzun uğraşlar sonucu ilk tüp bebek denemesinde pozitif sonuçla bebeğimizin haberini aldık. Ne hamileyken ne şimdi gerçek gibi gelmeyen bir süreçten geçtik. Öyle zor zamanlar geldi geçti ki şu an hala benim mi bu bebiş diye bakıyorum. İnşallah tüp bebek sürecinde olanlara da bir moral olur. Teslim olduğum anda , akışa kendimi bırakabildiğimde biz müjdemizi alabildik. Şu süreçte öğrendiğim en büyük şey hiçbir şeyi yönetmeye çalışmamak, teslim olmak oldu.
Doğumla ilgili de kendimi şartlamayacağıma odaklanmıştım ve sadece hypnobirth kitabını alıp okurum başka da bir şey yapmam demiştim kitap bitemeden doğurdum 😂
- Haftada hava değişikliği diye 1 saatlik mesafede yakın bir otele gittik 2. Günde fazla yedim diye fenalaştığımı sanıyordum ki gece uyuyamayınca apar topar istanbula geri döndük meğer 2cm açılmam varmış ve o yüzden sancılarım başlamış. Hemen serumlar takıldı sabah erkenden kendi doktorum geldi ve ciğer geliştirici iğnelerle serum tedavisinin yapılacağını, doğurana kadar hastanede kalmam gerektiğini söyledi 😳biz tabi büyük şok. 4 gün hastanede kaldık ve gerçekten zor bunaltıcı bir dört gündü. Ciğer geliştirici iğnelerin tam etki etmesi için en az iki gün geçmesi gerekiyormuş ve doğum ilerlemesin diye Hareket etmem yasaktı odaya tıkışmıştım aşırı bunalmıştım. Her gün açılmalarım birer cm arttı. 4. Gün sabahında açılma 6cm oldu doktorum artık doğumu başlatabiliriz dedi suni sancıyı vermeye başladılar. Sabah 10.30da başlayıp saat 16ya kadar doz arttırılarak gitti ama ben hiçbir şey hissetmiyordum hareketler pilates topları vs hepsini yapıyordum, açılmada artmayınca doktor geldi ve suyumu bir güzel patlattı. Aman allahım asıl gerçekler o zaman başladı😂bir anda çatlayacakmışım gibi sancı vurmaya başladı . Ondan sonda doktor odaya girdi herkesi çıkarttı ve ıkınma çalışalım dedi her sancı geldiğinde aşağıdan eliyle açılmama destek verdi orada ne kadar çalıştık hatırlamıyorum ama her sancıda doktorumda destekledi bir süre sonra ebede karnımda bastırarak destek oldu saatler geçti ve açılma doğuma hazır hale gelince doğumhaneye geçtik. Bağırarak odada bütün hastaneyi ayağa kaldırdım resmen ses tellerim doğumdan sonra kısıldı 😂 Doğumhaneye geçince hem dikkatim dağıldı hemde ayaklarımda dermanım kalmamıştı normalde doktor 15dkya bitecek dedi ama orada yaklaşık 45 dk uğraştık o sıra da bana kesi atılmış, bebeğe kiwi takılmış ama bir türlü uzun ıkınamıyordum. En son doktorum eğer iki sancıda daha doğurmazsam bebek için sezaryene ineceğimizi söyledi hatta destek kadın Doğumcu çağırıldı. Doktorun bile kollarında takati kalmamıştı. Allah bin kere razı olsun başka doktor olsaydı orada saatlerce benimle asla uğraşmazdı. Son dakikalarda yalvarırım lütfen ıkın hadi hadi diye bağırıp gaza getirmeleri gözüme bana inanarak bakması öyle güç verdi ki gerçekten doktorun öneminin o an anlamıştım. O kadar acıdan sonra sezaryeni duyan ben artık o korkuyla nasıl ıkındıysam bir anda ağlayarak çıkıverdi bebişim. Son çığlıklarım çatlıyoruuuumm diye bağırmalarımdı ki bir ara gerçekten çatlayacağım sanmıştım ama bebiş çıkarken nasıl bir şeyse hepsi bir anda bitip gitti inanamadım . Resmen doğmuştu ve bir anda kahkahalar atmaya başladık. Ve 35. Haftasının ilk gününde dünyaya geldi bebeğim. Mucize gibi kuvezde kalmasına gerek kalmadı 2800grdı her şeyi yolundaydı. Önce bebişimiz çıktı sonrasında uzun bir dikiş işlemimiz oldu doktorum elleri titrediği için dikişin ilk etabını desteğe gelen doktor halletti sonrasında kendimdoktorum tamamladı beni temizleyip pakladılar elbisemi giydirip odaya geçtik ve hemen bebişi getirdiler. Rabbime binlerce şükür zor oldu şu an doğum anları travma gibi gözümün önünde bir yandanda çok şükür diyerek bebeğime bakıyorum illa ki unutacağım . Hayatımda yaşayıp yaşayabileceğim en zor saatlerdi. Bugün bebeğimin 9. Günü ve her an anlıyorum ki cennet gerçekten annelerin ayakları altında 💕🐣 iyi ki doğum şekline hiç takılmadım, hiç araştırmadım ve kendimi akışa bırakabildim. Normal doğurabilmemin en büyük katkısı buydu. Kafamda doğum olacak günü kurmadım/kurgulamadım. Nasip neyse öyle olur dedim doktoruma teslim oldum oda sağolsun kan ter içinde kalarak gerçekten 4 gün gece gündüz her ayrıntımıza dikkat ederek sürecimizi ilerletti ve normal doğumla tamamladı. Herkese en büyük tavsiyem kesinlikle kendinizi akışa bırakın. Nasıl sağlıklı olacaksa öyle olsun diyin. Normal normal diyip başına saçma şey gelen tanıdıklarımda oldu bebek havasız kaldı kuvezde kalması gerekti vs . Doğumda en önemli şey güvenebilir bir doktor güvenilir bir hastane gerisi boş. Umarım herkesin gönlünden geçen gibi olur.