Evet arkadaşlar çok şükür bebeğimi kucağıma aldım ha geldi ha gelecek derken sonunda geldi 😂 haftasını doldurduğu , kanala girmediği, sancılarım olmadığı için strese girmiştim iyice heralde ben normal doğuramıcam derken gece 2,5 ta tuvalete diye gittiğimde çok hafif bir kanamam oldu nişan sanıp yatıcaktımki çok geçmeden adet sancısı gibi sancılarım başladı dakika tutmaya başladım ama aşırı düzenli değilsi sonra tekrar lavabo ihtiyacı hissettim küçük tuvaletle kanamam oldu meğer bu bebeğin suyuymuş ben anlamamışım… neyse zaten kanama olunca herkesi kaldırdım ve hastaneye gittik beneğin suyu sızıntı şeklimde geliyormuş ve 1 cm açılmayla doğumun başladığını söylediler ve yatış verdiler sabah 9 gibi kendi doktorum geldi kontrol etti ve açılmanın olmadığını bebeğin hala geride olduğunu söyleyerek suni sancı başlattırdı o ana kadar her şey çok iyi gidiyordu kendi sancılarımı hafif hafif atlatıyordum derken suni sancı başladı ve asssla dayanamıcam diyip sezeryan diye yalvardım ve tabiki kimse beni dinlemedi… yani suni sancı bana çok ağır geldi kendimi kaybettim normalde acı eşiğim yüksektir sanırım çok yüksekten başladı ve aşırı sık süreliydi araları, sürekli duşa girdim çoktım yürümeye çalıştım ama dayanılacak bir şey değildi neyseki onara serum nasıl olduysa kapanmış ve kendi sancılarımla devam ettim biraz nefes aldım… son yarım saat kala fark ettiler ve suni sancıyı tekrar açtılar. Tabi bu arada o sancıyla nstye bakıyolar ama orda yatmakta imkansız…. ve 15:30 gibi beni 8 cm açıklıkla yalvarmalarımla doğuma aldılar ıkınmak sancılardan sonra çok daha kolay gelmişti ama 36 saat açlık ve susuzluktan bitap düşmüştüm. Derken 15:55 te bebeğim dünyaya geldi kucağıma koydukları anın tarifi imkansız. Yani muhteşem bir duygu Rabbim isteyen herkese nasip etsin. Bütün enerjim o an yerine geldi ve sanki orda burda baygın olan o sancıları çeken ben değilmişim gibiydi. Ertesi gün sabahta taburcu olduk. Suni sancı olmasa aanki dünyanın en iyi doğumu oldu diyebilirdim. Nasip böyleymiş.