Bu postu yazmak için çook bekledim 🎉
Sonunda bizde kızımıza kavuştuk. 2 Ekim Pazartesi günü haftalık kontrollerimiz için doktor muayenesine gittiğimizde bebeğimin suyunun sınıra ulaştığının kafasının çok yukarıda olduğunun ve artık kilo almadığını öğrendim. Tüm bu kriterler doğrultusunda daha fazla beklemeden sezeryan olmaya karar verdim.
38+6 da 4 Ekim günü sezeryana girdim.
12.01 de ameliyathaneden içeriye girdim. 12.10 da epidural anestezim verildi , sondam takıldı ve 12.17 de kızım yanımdaydı mucize gibi 😍
Epidural i aldığımda en çok beni zorlayan mide bulantısı ve buna bağlı öksürük oldu bunun için 2 doz ilaç verildi ve geçti.
Sezeryan doğumda en çok korktuğum karın muayenesiydi bu yüzden sezeryanı hep ertelemiştim kafamda ama sandığım kadarda korkunç bir şey olmadığı gerçeğiyle yüzleştim 😅Ameliyathaneden beni 12.47 de çıkardılar karnıma kum torbasını koydular ve saat 14.00 civarında kanama kontrolü ve karın muayenesi yapıldı ama ben yapılan müdahalenin karın muayenesi olduğunu hemşire söylediğinde öğrendim 😅
Karın muayenesinden sonra yavaş yavaş ayaklarım açılmaya başladı ve bir şeyler içmeye başlamıştım.
Akşam saat 18.00 civarı sondam çıkarıldı ve ilk ayağa kalkma deneyimim başarısızlıkla sonuçlandığı için yaklaşık saat 22.00 ye kadar kendimi telkin etmek zorunda kaldım.
Saat 22.00 civarında eşimin desteğiyle sadece tuvalete kadar gidebildim bezimi değiştirdim ve yattım.
Daha sonra 23.00 civarı yavaş adımlarla yürüyebilir durumdaydım.
Bütün gece 1.5 saat arayla minimum 5-6 dk olmak suretiyle yürüdüm ve gaz çıkarma işlemini gerçekleştirmiş oldum 😅
5 ekim günü yani bu gün pansumandan 1-2 saat sonra hastaneden yürüyerek çıktım ve şuan kızım yanımda uyurken size bu satırları yazıyorum 🫶🏻
Burada okuduğum onlarca sezeryan hikayeleriyle kendi deneyimlerimi birleştirdiğimde diyorum ki herkesin hikayesi çok farklı herkesin hikayesi kendine özel. Siz sadece kendi bedeninize ve bebeğinize güvenin 🩷
Gerisi teferruat…