Bu postu açmak için inanın çok düşündüm. Kızımı 3 ay önce sağlıklı bir şekilde kucağıma aldım. Buradaki tüm anne adaylarının da sağlıkla kucağına almasını temenni eder, ayrıca evlat sahibi olmak isteyenlerin de en hayirli vakitte evlat sahibi olmasını dilerim.
Aradan 3 ay geçti, hep kızımın hatrina olumsuz düşüncelerimi saklamak istedim ama boyle kendimi afedersiniz ama salak gibi hissettim. Bu sebeple anlatacağım.
Gebeliğimin başında yine İstanbul Bahçelievler ilçesinde ozel bir kliniğe gidiyordum. İlk gebelik olduğu için ilk hafta kontrollerinin daha titiz olmasını istedim, doktorumdan da gayet memnundum. Ancak, hem ilerleyen haftalarda hastane ile ilerlemenin benim için daha kolay olacağını düşündüğümden hem de maddi anlamda biraz zorlayacagi için yine evime yakın bir hastane arayışına girdim. İnternette gördüğüm olumlu yorumlar neticesinde Bahçelievler Özel Aile Hastanesi’ne gittim. Zaten tek bir kadın doğum doktoru var, doğumuma bir hafta kala gibi bir sürede yeni bir doktor geldi. Benim gittiğim doktor Civan Kalafat.
Kendisine ortalama 12-13 haftalıkken gittim. Son aylara kadar gerçekten kendisine ara ara danistigim her şeye ortalama süreler içerisinde cevap verdi. Muayenelerde de ortalama bir verim aldım. Bu zamana kadar hiçbir sorun yoktu.
Gelelim son haftalara. Son haftalarda gerçekten yazdığım seylere geç cevaplar almaya başladım.
Not olarak belirteyim; doktoru bunalttı gibi düşünenler olabilir. Gerçekten haftada birkaç kez, bazen hiç bir şey sormadım. Artık son haftalar geldi diye tolere etmeye çalıştım. Ancak muayenelerde de verim alamıyordum. Burada okuyorum mesela, insanların aylar öncesinden sezaryen günü belli, benim 37-38 haftalıkken hala günüm belli değildi. (Sağlık sorunlarından dolayı sezaryen olmam gerekliydi.)
Haziranın son haftası bayram haftasına denk geliyordu, benim de 38. haftanın ortalarına gelmiştik artık. Dogal olarak aniden suyum gelir, bir şey olur diye bayramda ne yapacağız diye sordum. Yakında bir hastane ismi verdi, oraya gidilecek dedi. E dedim, siz gelmeyecek misiniz? Ben gelsem bile o hastanede görev almadığım için ameliyat edemem dedi. E o zaman ben aylardır boşuna takipli hasta olmuşum. Hayır dediği doğru olsa bile ürettiği çözüm içerisinde kendisi dahil olmuyordu.
İnanın basiretim bağlanmıştı ve son haftanın getirdiği bir yorgunluk vardı hadi dedim buna da tamam. Sonra son muayenede bana gitmeden, bayramdan sonraki ilk gün ya da ortalarında sezaryene alabilirim seni dedi. Bu arada hala gün belli değil. Ben de bayramdan sonraki ilk gün gelirim o zaman karar veririz dedim, tamam dedi ve gittik. Muayeneden bir gün ben sordum, dedim siz bana belki pazartesi de sezaryen yapabilirim demiştiniz, gece bir şey yiyip içmek sorun olur mu dedim. Meğer sezaryenden belli bir saat önce de yemek içmek yasakmis. Tabi bunu da ben kendi imkanlarımla öğrendim. Kendi doğumum için koordine işlemini doktorum değil ben yapıyordum yani. Son hafta doktor değiştirmek istedim bu arada ancak dediğim gibi bayram tatili vardı ve uzundu, doktor bulamadım. Bayram bittiğinde ben 39+3 olmuştum artık. O gün doktora kontrole gittik. Hop diye bir anda sezaryene alıyorum dedi. Herhangi bir sorun, sanci, açılma bir şey yok bu arada. Hani anı olmasinin bir sebebi yok yani. Apar topar sezaryene alındım. Tabi burada da esas fiyasko.
Normalde tüm ekip toplanır ve sonda takılır ondan sonra spinal için iğne vurulur ve operasyon başlar. Benim tam tersi oldu, ben iğne vurulup, dakikalarda doktorun gelmesini bekledim. Üstelik buna annem ve eşim de şahit oldu. Doğal olarak stres ve panik olmaya başladım. Sonrasında sezaryen başladı, kızım alınana kadar hiçbir acı hissetmedim. Kızım alınıp dikiş başladıktan sonra ben acı hissetmeye başladım. En son bana sakinleştirici verdiler ve operasyon tamamlandı.( sonradan ameliyatta olan bir kişiden öğrendim ki bunun sebebi de insan faktörlü bir hata.)
Gelelim doğum sonrasına, hastane tamamen yabancı uyrukluların himayesi altına girmiş. Herkese saygı duyarım ama bu beni aşırı rahatsız etti. Onu da geçtim, kattaki hemşireler defalarca damar yolu açtılar, çünkü beceremediler. Yatağım elim kolum kan oldu hep. Bir tane yabancı bir hemşire resmen dover gibi tavırlar sergiliyor. Bir tek Inna hanimdan çok memnun kaldım
Allah ondan razı olsun her konuda yardımcı oldu anneme ve bana. Kısacası son haftalara kadar memnun olduğum doktorum beni hayal kırıklığına uğrattı. Vizite uğrayıp bir dakika bile durmayıp, doğru düzgün yüzümüze bile bakmadı. Bu eşimin, annemin, babamın bile dikkatini çekti. Sırf moralim bozulmasın diye hep sonradan söylediler.
Genel olarak toparlarsak, son günümüz bile olsa aklınızda soru işareti varsa orada doğum yapmayın!
Uzun oldu, hakkınızı helal edin.