37+4 yani çarşamba günü kontrole diye gittim 6 ekim cuma günü normal de sezeryan olacaktım. Neyse doktorumun odasına girdim 6 Ekim için plan yaptık kendisinin de o gün nöbetçi olduğunu söyledi ve çok mutlu olmuştum, sonrasında muane olmak için ultrason yapıldı ve suyumun çok azaldığını acil sezeryana alması gerektiğini söyledi🥹 tabi ben hiç hazır değilim valizime koymam gereken şeyler vardı bunları o an düşünmeye başladım doktoruma yarın sabah ameliyata alsanız olur mu hazırlığımı yapayım dedim kabul etmedi bu ara da saat 2 buçuk ve 5 de ameliyatını yapıcam dedi. Hemen aileme haber verdim annem yetişti fakat ablam yetişmedi ben operasyondayken gelebildi bu duruma da çok üzülmüştüm.. gelelim benim için büyük travma yaratan duruma. Spinal anestezi oldum iğneyi vurdular ( kan alınırken ki hissedilen ağrı gibi acısı pek yok) belden aşağısı uyuşmaya başladı fakat yapılan herşeyi hissediyorsun ağrı hariç. 15 dakika sonra kızıma kavuştum buraya kadar problem yoktu.. sonrasında ben cok fena ağrılar hissetmeye başladım bunuda doktoruma söyledim beni uyuttular gözümü açtığımda benim kan grubumu başkalarına söyleyip kan istediler ve acil hastanın kanamasını durduramıyoruz dediler. Jinekolog çağırdılar ameliyathaneye destek amaçlı çünkü kanamam durmuyor… meğer rahim de oluşan varislerim patlamış Buda tehlikeli bir durummuş. Neyse ki ameliyat 3 buçuk saat sürdü ailem çok tedirgin olmuş bekleme salonunda.. ve benim ağrılarım o kadar çoktu ki morfinler, kanser hastalarına vurulan ağrı kesiciler asla ama asla kesmedi ağrılarımı.. 2 gece boyunca hastane de inledim 🥺 Allah kimseye yaşatmasın.. Çok şükür kızımm sağlıklı🙏 hep istemiştim buraya pozitif doğum hikayem diye başlık açıp yazmayı ama kısmet olmadı🥳