26+5 maalesef hala içiyorum. Bırakamadım, bırakamıyorum. Üzülüyorum, vicdan azabı çekiyorum, her sabah bugün bırakıcam diye kalkıyorum ama olmuyor. Ben iradesinin, ne biçim anneyim ben diye saatlerce oturup ağladım, defalarca karar verdim yok olmuyor yapamıyorum. 16 senedir içiyorum bu zıkkımı o beni ben onu bırakamıyoruz. Doktorum kızıyor, ailem kızıyor, bir tek eşim “iç ya kendini bu kadar harap edeceğine iç ne yapalım böyle olacakmış demek ki bunda da vardır bir hayır” Diyerek beni biraz olsun sakinleştiriyor. Herkes çok kolaymış gibi suçluyor beni, “ben bıraktım sen de bırak, sen bırakmak istemiyorsun” Falan diyor. Günde iki paket Camel yellow long içiyordum, araştırdım en düşük değerli olan Winston alım gray miş. Ona geçtim, günde 5 6 adete kadar düşürdüm ama bu da yetmedi onlara. Üstüme geldikçe geldiler onlar yüzünden daha fazla içmeye başladım. Günde 1 pakete yakın içiyorum. Çok şükür şu anlık hiç bir sorunu yok bebeğimin. Hamileliğin çok stresli geçiyor maalesef biraz da o yüzden kopamadım sanırım sigaradan. Beni anneannem büyüttü, onu kaybettim, dedemi kaybettim, eşimle 2 kere boşanmanın eşiğine geldik, esnafız işler çok kötü gidiyor, borç harç derken olmadı yapamadım. Bı beni kötü bir anne yapacaksa yapsın kabul. Yapamıyorum olmuyor yani elimden bu kadarı geliyor. Kendimi hırpaladıkça suçladıkça daha da stres oluyorum daha çok içiyorum ben de pes ettim artık.