merhaba kızlar🌸 9 ay boyunca normal doğuracağım deyio daha sonra sezeryana dönüş hikayemi anlatacağım🤍 36. haftamdan itibaren inanılmaz zor zamanlar geçirdiğim için biran önce doğsun istedim hep ve çok depresyona girdim ne ağrım bitti ne kaşıntım uyku zaten sıfır. Neyse 37’den itibaren doktorum alttan muayene yapmaya başladı ama çocuğun kafası 40’a kadar asla kanala girmedi 38’de 1.5 cm açılmam oldu heyecanlandım gelecek diye ama yok olmadı. Pilates topları mı dersiniz yürüyüşler mi ama yok gelmiyor 40+1’de son kontrolüme gittim ve doktora artık gelmeyecek mi dedim o da madem istiyorsun yarın sabah 9’da gel dedi fitille uyaralım doğduralım bu çocuğu dedi. İnanılmaz heyecanlıyım hiç uyuyamıyorum falan sabaha kadar.. sabah oldu gittik ilk fitil verdiler açılmama baktılar 2 saat geçti tekrardan açılmama baktılar ama yok ilerlemiyor. Sürekli doğumhaneye gidip açılmama baktıkları için de geriliyorum o ortamı gördükçe. En son gittiğimde bir kadın biraz ağrılı bir şekilde bağırıyordu suni sancı almış diye o sırada korktum ve dedim ki neden bunları ben duyuyorum yani başka alanda neden yapmıyorsunuz diyorum ama bir yandan da ağlıyorum. Sabah9’dan akşam 6’ya kadar sancı çektim pilates toplarında zıpladım sürekli açılmama baktılar ama yok açılmam ilerlemiyor ve psikolojim iyice bozulmaya başladı doktor en son dedi ki fitille açılmazsa suni vereceğiz ve bu 1 saatte de doğabilir 24 saaatte de doğabilir sabırlı ol dedi. Baktım ki açılmıyor ben de dayanamayacağım doktoruma dedim ki tamam o zaman sezeryanla alalım daha fazla bekleyemeceğim dedim o saate kadar da bir şey yedirmemişlerdi nolur nolmaz diye. Neyse yarım saate hazırlan alıyoruz çocuğu dediler. Ben kalp krizleri geçiriyorum 9 ay normal diye diye yırttım kendimi ama olmadı heyecandan korkudan napacağımı şaşırdım artık kurtuluyordum hamilelikten ve mutluydum. Beni doğumhaneye aldılar belimden bir iğne vurdular ve o an sanki bacaklarıma bir şey olmuş gibi tamamen hissim gitti. Karşımda saat var tam 15 dk sonra bebeğim ingaaaaa diye ağlamaya başladı hemen kucağıma verdiler. O sırada o kadar rahatladım ve mutluydum ki anlatamam size. Hiçbir acı çekmiyorsunuz inanın ki sadece bebişi alırken oradan çıktığı için sallanıyorsunuz ama yine his yok. Bebiş çıktıktan sonra beni dikmeye başladılar espriler şakalar havada uçuşuyor inanılmaz bir ameliyattane ekibi🤍 sonra midem bulandı ve çok heyecanlandığm için nefesim kesilir gibi oldu hemen söyledim bir ikaç verdiler serumunun içine ve saniyeler içerisinde geçti 40 dk’da doğdu bebeğim. O kadar gizeldi ki çıktığımda her şeyi hissettim bebeğime dokundum.. kocam annem kayınvalidem hepsi çıktığımda yanımdalardı🤍sonraki süreçte bebeğimizi getirdiker odaya ben emzirdim o kadar güzeldi ki her şey.. sezeryanda 2 gün kalınıyormuş ben bilmiyordum. Yürüyüş yaptım hastanrde 6-7 saat sadece sıvı tüketmek zorundasın zaten çok acıktım🙃 zaman bir şekilde geçti o heyecanla derken gazım oluşmaya başladı o gaz problemi biraz kötüydü bana lağman teklif ettiler direndim ama keşke direnmeseymişim lağmandan sonra her şey o kadar güzeldi ki. Yani diyeceğim şu ki öyle ağrı sızı korkuttukları kadar iğrenç bir şey yok. Hatta ben iyi ki yapmışım diyorum.. Soracaklarınız varsa cevaplarım🤍🤍