16.haftadan beri düzenli olarak aklıma gelen her fırsatta karnımı sevip, konuşuyorum bebegimle.
Bebeğimizin anne karnında da bizleri duyabildiğini ve bizimle iletişim halinde olduğunu söylüyor araştırmalar. Ve dil gelisimine, sosyal bir bebek olmasina asiri katkida bulunuyormus. bunu öğrendiğimden beridir hiç susmadım zaten biliyordum ama araştırmak ogrenmek daha farklı hissettirdi.🤗
Bebisler doğunca anne çok sık hamileyken onunla konusup iletişim kurduysa tanirlarmis mesela annesinin sesini. Sadece konusmak da değil tabi ki hikaye okuyorum, ninni söylüyorum, zikirler çekiyorum. Ve inanılmaz bir şekilde aramızdaki bağın, iletisimin arttığını düşünüyorum şimdiden. Biraz konusmiyim iş yapayim sanki gerçekten bebeğim doğmuş ve Onu ihmal etmişim gibi özlüyorum. Laf atınca pıt pıt vurunca hemen tepki veriyor. Bebegim öyle yaptıkça bana bir duygusallik geliyor gozlerim doluyor. beni duyuyor beni hissediyor gibi. Hatta sunu da anlatiyim son son. Geçen gun usg de doktor konuşurken haraket etmiyor duruyor, ben konuşunca hobbidi hobbidi başlıyor sanki oynamaya. Evet daha erken tanımaz belki sesimi ama doktor sanki hissediyor baksana sen konuşunca hareketlendi dedi. Doğunca çok yardımcı olacak sesinle sakinlesecek tanıyacak seni bol bol konuş dedi. Zaten doktor demeden başlamıştım çalışmalara 😊
Gerçekten merak ediyorum hamileliği boyunca konusup ninni söyleyip hikaye okuyan anneler varsa doğduktan sonra gerçekten etkisini gördünüz mü? İnsanın bu duruma şahit olması eminim çok daha güzeldir. Sağlıkla gelsin yavrularımız 🩷