Swraksya ben zaten sanirim kendimi dogur düzgün ifade edemedim. Burda katiyen annemi kötüleme gibi bir niyetim yok. Her seyin pskoloji oldugunun farkindayim sadece bu sürec benide üzüyor. Bi kac arkadas maalesef beni yanlis anladi. Annemi kirmak onu üzmek asla istemem ama onun yaptiklari cok gücüme gidiyor. Yeri geldi mi bende tabi anneme birakmak isterim, beraber zaman gecirsinler isterim ama egitimiydi falan onlara karismasini istemiyorum sonucta hani ayiptir söylemesi kendisi okumadi etmedi ben okudum gördüm ve bu konuda annemden daha bilgili oldugumu düsünüyorum. Yeri gelir tabi annemden yardim da isterim ama önce bi kendim caba sarf ederim cünkü kendim ögrenmek istiyorum her seyi. Baktim olmuyor annemden yardim isterim. Ama annem iste o bakis acisindan görmüyor o direk her seyi kendisi yapmak istiyor bana hic birsey birakmak istemiyor. Af edersin ama cocugun altini bile degistiremezsin diyor bana. Ve sürekli kötü bi anne olacakmisim gibi muamele yapiyor. Bi kac kez evde agladigim dahi olmustu acaba annem hakli mi anneligi yapamaz miyim diye, hep esim beni teselli etti sacmalama annelik herkesin ruhunda vardir falan dedi. Her seyin hayirlisini diliyorum ☹️