4 yıllık evliyim. Pcos tanısı taa gençlik zamanlarımdan beri söylendiği için planlı gebelik olacağını tahmin ediyorduk ama asla böyle tahmin etmezdik. Ocak ayında ilk tahlillerle başladık. Hepsi çok basit ama Rahim filmiii, Çin işkencesi gibi zor sonrası ağrılı bir işlemdi. Çok şükür bir şey çıkmadı dedik ve önce klomen femara derken aşılamaya başladık. Ancak bebiş bizi istemedi ikisi de tutmadı. İlk negatifi gördüğümde yıkıldım hatta isyan ettim ama sonra dedim ki ben napıyorum. Verecek olan Allah sonuçta zorla olduramam ya derken, 2. Aşılama da negatif geldi. Psikolojik olarak ilaçlar sizi çöktürüyor zaten.
Doktorum ne kadar aşılamada devam etmeliyiz dese de ‘’insanın kendi kendine ettiğini kimse ona etmezmiş’’ diyip doktorumdan tüp bebeğe geçmesini istedim. İstemez olsaydım sağlığım elden gitti..
Tüp bebekte ilk işlem size hazır evde yapabileceğiniz iğneler veriyorlar ve yumurtalarınız büyüyor. Sonra onları sizden uyutarak alıp dışarda döllüyorlar ve sonra vücut uygun duruma geçtiğinde transfer yapılıyor. Nitekim benim de öyle oldu önce yumurtalar uyarıldı toplandı ama değil transfer yapılması daha hala hastanedeyim.
Çünkü ohss diye bir lanetten haberim yoktu. Günden güne hayatımı zehir eden sabahlara kadar ağlatan bu sendrom beni mahvetti.
Bu riski bilsem yaptırır mıydım yaptırmaz mıydım bilmiyorum ama hayat zindan oldu. Yemek yemek güzelce uyumak haram oldu. Bugün 3 litre sıvı alındı karnımdan. Tekrar odaya aldılar akşamına geri şişti. Meğerse topladıkları yumurtaların damarları hala çalışıyormuş ve benden alıp karın boşluğuma veriyor.
Bilmem daha ne karar buradayım, Allah’ın izniyle düzelir miyim fikrim yok. Ancak tek bildiğim bir şey var olmayanı zorlamayın. Şu an bebeğim olsa bakacak sağlığım yok.. Allah’a çok ısrar ettim beklemedim sabretmedim rabbim istediğimi verdi ama sonuçları beter oldu. Oysa kendi kendime hamile de kalabilirdim belki. Tüp bebek çok zor bir süreç, siz sağlıklı olmazsanız bebek olsun ona kim bakacak kim ayakta kalacak. bunu okumadan başlamayın.