Benim normalden sezaryene döndü. Genel anestezi yaptılar. Girerken çok sancım var, uyutun beni diye bağırıyordum. Uyandırdıkları odada eee bu ne, doğmadı mı çocuk, benim sancım niye geçmedi diye kızdım 😂 sonra ağrı kesici yaptılar muhtemelen. Biraz daha iyiydim çünkü. Servise getirdiklerinde aşırı üşüyor ve titriyordum, muhtemelen uyandırdıkları yerde de üşümüştüm ama ağrıdan fark edememiştim. 🥲 bir de sarhoş gibiydim. Tam kendime gelememiştim. Bölük pörçük bazı şeyler. Normal doğum denerken bacaklarımı falan aşırı kasmıştım ben, kollarımı da öyle. Bi tek onun ağrısını hissettim. Kas ağrısıydı o. Onun dışında zaten ağrı kesici vurdular. O yüzden ağrı hissetmedim. Ağrı kesiciyi de sabah akşam yapıyorlardı. Çok ağrın olursa dayanamazsan söyle yine yapalım demişlerdi.
İlk yürüyüş zor değildi bence. Ben biraz geç yürüdüm gerçi, kan takviyesi yapıldı. Tüm kanlar bitene kadar yataktan kalkmamı istemediler. Sürekli yatırdılar. Yataktan inip tekrar yatağa çıkmak zorluyordu biraz ama göz korkutacak kadar değil. Ayağa kalktığınızda dik durmak da göz korkutuyor ama düşünüldüğü kadar ağrı yoktu bence. Saat başı 10 dakika yürüdüm ve vücudum yataktan kalkmaya, yürümeye, dik durmaya yavaş yavaş alıştı. Bir anda yarım saat yürümedim yani.
Kendime geldiğimde direkt emzirmemi istediler. Hiç süt var mı yok mu bakmadılar. Sen emzir, emzirdikçe gelecek süt dediler. Muhtemelen süt gelmedi ama 🙁 bebeğim sürekli ağladı çünkü ve sürekli memedeydi. Biz de memede diye ağlamasını gaz sancısına yorduk. Sonra sarılık olup doktor mama vermemizi söyleyince sustu çocuğum. Açlıktanmış ağlaması yani. Yine de her mamadan önce emzirdim ben. Şu an sütüm geliyor. Süt gelmedi diye direkt bırakmayın yani. İlgilenme konusunu da kayınvalidem halletti sağ olsun. Ben yataktan kalkmakta ve dik durmakta zorlandığım için altını o açtı, üstünü o değiştirdi. 2. Gün falan zorunda olsam kendim yapabilirdim muhtemelen ama bana otur dinlen dediler. Ben sadece kalktım, yürüdüm ve emzirdim.