Doğum hikayelerini okumaya çok sevdiğim için pozitif normal doğum hikayemi sizlerle paylaşmak istedim.
22.08 gecesi hiç uyuyamadım çok sık tuvalete kalktım stres yaptım diye düşündüm çünkü 40+0 olmasına rağmen minik kızımın gelmek için hiçbir belirtisi yoktu. Hurmalar yendi vs hiçbir değişiklik yoktu. Hatta o gün aşırı duygusaldık bütün gün ağlayıp durdum, normalde hiç ağlayan bir insan değiilimdir.
40+1 de doktorum kontrol edelim sen doğuma gelecekmişsin gibi gel dedi. Kordon dolanması, kakasını yapması ihtimaline karşı eğer her şey yolundaysa suni sancı verelim dedi. Suni sancı olayı açıkçası beni çok korkutuyordu. Suni sancı verilip yeterince açıklık olmazsa sezeryan olabiliyor diye okumuştum. Çok okumak da iyi bir şey değil 🥲 23.08’de11.30 da hastanedeydim. Doktor alttan muayene yaptı. Beyzacım 4-5 cm açıklığın var hadi doğuma gidelim dedi 😊 Direkt olarak açıklık yokmuş ama doktor muayene ederken eliyle biraz açınca ağız genişlemiş direkt. Yani doğum odasına hiçbir sancı yaşamadan 4-5 cm açıklıkla gittim bence bu benim şansımdı 🩷 12.30 da çok düşük dozda suni sancı vermeye başladılar. Saat 14.50 de 8 cm tam açıklık vardı. Bu arada doktorum öğleden sonra kendi kliniğinde muayenelerini yaptığı için saat 5 e kadar bekle sakın doğurma dedi 😂 saat 3 gibi odayı doğuma hazırladılar aletler geldi. Açıklık hızlı ilerlediği için suni sancıyı durdurdular. Epidural isteyip istemediğim soruldu. Ben istedim. Belden vurdular ufak bir ağrısı oldu ama normal bi ağrı, abartılacak bir şey değil. 16.20de 9 cm açıklık vardı doktoru bekliyordum artık. Bu arada hiç ağrı sızı hissetmedim. Hemşireler şaşırdı sanırım ağrı eşiğim yüksekmiş. 16.40ta tekrar suniyi bağladılar. Sancılar gelmeye başladı. 17.29’da minik kızım kucağımdaydı. O rahatlama hissini asla unutmayacağım. Mükemmel bir his. Sonra dikiş atıldı, doktor kesi attığı için. Dikiş kısmı biraz acıtıyor ama bir an önce bitse de bebişle kavuşsam diye düşünüyorsun o an. Doğum odasından kendi odama geçerken benim kucağımda ağlayarak geçtim, o kadar güzeldi ki ağlamak istiyor insan. Bugün 3. Gün evimizdeyiz. İkimizde toparlamaya çalışıyoruz biraz dikiş ağrım var. Onun dışında her şey çok güzel. Kızımla birbirimize alışmaya çalışıyoruz ama yolun sonu gerçekten çok güzel. 9 ay boyunca çekilen çileye değiyor. Allah herkese bebeğini sağlıkla kucağına almayı nasip etsin. 😊😇🩷