Loyammmm canım ilk hamileligimde yeni evliydim, daha birbirimize alismadan bebek sahibi olucaktik ve benim eşim arkadaslariyla merada içer, kahvehaneye gider eve geç gelirdi tabi ben alışık değilim böyle şeylere, hamilelik hormonları sigarayı bırakmak derken bende sinir başladı ama öyle bir sınır ki eşimle her aksam kavga ediyoruz. Bi ara resmen ondan nefret ediyordum hatta, o zamanlar hep dua ettim öyle bir şey olsun ki aklı başına gelsin diye ve ara ara gidip bebeğimi aldırmayı düşündüm çünkü onun baba olabileceğine inanmadım Bi nevi. Sonuç 9.haftada bebeğimin kendi kendine kalbi durdu, o an o kadar pişman oldum ki aklimdan gecen o düşüncelere. Çok şükür şimdi düzeldi, tekrar hamileyim. İlk baslarda kavgalarımız oldu ama bana aldır dese asla aldiramazdim. Ben kendim yapmayı düşünürken zaten bebeğimin kalbi durmuştu ve o acıyı gerçekten yaşayan bilir. Biliyorum çok zor tek başına çocuk büyütmek ama lütfen iyi düşün tasin