Merhaba :) Burda çok doğum hikayesi okudum, yazılanlardan çok pay çıkardım o yüzden ben de paylaşmak istedim. Bebeğimin kafası 30lu haftalardan beri aşağıdaydı ve 36. Haftada kanala girmişti. Doktor her an olabileceğini ama yerinin de çok rahat olduğunu duradabileceğini söyledi. 36. Haftadan itibaren her gün hurma, ahududu yaprağı çayı, yürüyüş, squat ve pilates yaptım. Toplam 11 kilo aldım zaten çok zayıf biri olduğum için beni pek etkilemedi kilo çok rahat ve aşırı hareketli bir hamilelik geçirdim. 37Haftaya geldiğimde muayene oldum ve doktor çatımın uygun olduğunu ama kemiğin dar olduğunu 3500 üzeri olursa çok zorlanacağımı söyledi. Ben de çok kilo aldırıcı şeyler yememeye çalıştım son haftalarımda. 39. Haftada nstde sancı çıktı ama ben bebeğim hareketi olarak hissettim sancımın olduğunun farkında değildim. 40+4 günü bana son gün yatış için tarih verdi. Daha durup riske girmesini istememiş. 40+3 akşamı son hazırlıklarımı yaptım ama içim hiç rahat değildi suni sancıyla doğurmak istemiyordum kendisinin isteyerek gelmesini istiyordum. Meryem ana otu için kavanoza suyu okumaya başlarken çok inanarak dua ettim ve besmele çektiğim anda gerçekten sancım gelmeye başladı. Ciddi manada şoka girdim ve elim karnımda sureyi okudum. Sonra yürüyüşe gittim parktaki spor aletlerini yapıp eve gittim duş alıp uyudum. Ağrılarım artmaya devam etti ama arada oluyor diye pek kale almadım. Tuvalete gidince nişanım geldi ve o anki mutluluğumu anlatamam. Azar azar kanlı su gelmeye başladı bu uzun süre devam etti. Sancılarım 5 dakikada bire düşene kadar evde zaman geçirdim sabah duş alıp hastaneye gittim. Açıklığım hiç yok ama sancılarım çok sık olduğu için evin yakınsa istersen eve git istersen yatış yapalım dedi. Kendi doktorum zaten o güne yatış verdiği için nöbetçi doktorda yatış istedi. Ama ben imzalamayıp çıktım. Öğlen 12ye kadar 3 dakikada bire düşünce tekrar doktora gittim kendi doktoruma. Suyum azalmaya başladığı için ve sancım çok olduğu için yatışım yapıldı. Suni sancı verilene kadar kendi sancılarım regl sancısı gibiydi. Kalkıp hareket yürüyüş yaptım. Ama suni sancıdan sonra hiçbir şey yapamadım. Doktor muayene etti ve sadece 2 cm açıklığım vardı ve bu doğumun 22. Saatine kadar sadece 1 cm daha attı. Ebem 23. Saatimde açılmaların aşırı yavaş olduğunu sancımın çok olduğunu istersem hemen sezeryana alınacağımı söyledi. Bunu duyunca mahvoldum ben çok etkilenince bebeğin kalp atışı durmuş. Annem koşarak ebeyi çağırmaya gitti o da koşarak geliyordu . Derin nefes almamı, söylediklerinden etkilenmiş olduğumu fark etti. Ben suni sancıyı kesmesini kendi sancımla devam etmek istediğimi söyledim. Dirayetimi görünce tamam seni tekrar muayene edeceğim dedi ve asıl olay o an başladı. Yarım saatte 3 cm olan açıklığımı 9 cm e çıkardı. Beni birkaç pozisyona soktu ve sancım gelince ıkınmamı söyledi o elleriyle orayı açtı. Burdan okuduğum hikayelerde kendimi yormamam gerektiğini, bağırmamayı ve ebe- doktoru dinlemem gerektiğini biliyordum. Bu şekilde çok hızlı ilerledi süreç. Doğumhaneye indik 15 dakikada doğum gerçekleşti. Fakat kemiğim dar olduğu için kesim ve dikişim çok oldu. Dikiş esnası ben yıpratan süreçti. Akşamdan itibaren toplam 24 saat sürdü doğum sürecim. Zorlu bir süreç sonucu istediğim gibi bir doğum oldu bebeğime sağlıkla kavuştum çok şükür darısı bekleyenlerin başına inşallah 🤲🏻