Hanımlar selam bugüne kadar hep sizlerin doğumlarıni okudum sıra banada geldi 18.08 tarihinde tam 38 haftalıktim doktorum ve benim kararimla yatısim oldu saat 9 da gittim hastaneye hazırlıklar yapıldı işte üstümü degistim bana sonda taktılar 11 de ameliyat haneye indim sedyenin üstünde inene kadar kendimi zor tuttum tam ameliyat kapısına girerken tutamadim ağladım korkudan ölüyorum herkesi kapıda bıraktım içeri aldılar yatağa yatırdılar iki ellerimi de bağladılar göğüsumun üstüne yeşil örtü serdiler önümü göremiyorum ama korkudan ölüyorum genel anestezi istedim narkozu verene kadar panik oldum bian önce uyumak istiyorum çünkü darlandim elim kolum bağlı az daha dursam panik atak geçirmek üzereydim bekliyorum ama biandan soğuk üşüyorum doktoru bekliyorum herşey tamam ve nihayet geldi gelir gelmez damar yolundan narkozu aldım aciyo aciyo diyerek uyudum zaten çocuğu 15 dkkada vermişler benim ayilmam 35-40 dk sürmüş odaya çıkardılar etrafımda bir sürü ses duyuyorum herkes biandan konsuyor kendime geldim çocuğu getirdi hemşire ama canım yanıyor bı yandan susuzluk açlık derken o gün dedimki kendi kendime bu hayatta en önemli şey saglikmis gerçekten yarım kaliyosunuz çok şükür Allah’ıma çocuğum da bende gayet iyiz ama bidaha olsa bidaha sezeryan olmazdim gerçekten çok zor Allah herkese yardım etsin amacım sizi korkutmak değil tüm gerçeği ile anlatmak di